หน้าแรก ตรวจหวย เว็บบอร์ด ควิซ แชร์ลิ้ง Page อัลบั้ม คำคม Glitter เกมถอดรหัสภาพ คำนวณ การเงิน ราคาทองคำ กินอะไรดี
ข้อตกลงการใช้บริการนโยบายความเป็นส่วนตัวนโยบายเนื้อหานโยบายการสร้างรายได้About Usติดต่อเว็บไซต์แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม

เรื่องเล่า

นิมิตที่ขยับเข้าใกล้ความจริง
สวัสดีครับ กลับมาพบกับผมอีกครั้งในพื้นที่ที่เส้นกั้นระหว่างความจริงและความฝันพร่าเลือนที่สุด คุณเคยสงสัยไหมว่า... ทำไมบางสถานที่ที่เราไม่เคยไปในชีวิตจริง กลับปรากฏซ้ำแล้วซ้ำเล่าในยามที่เราหลับตาลง? และจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าวันหนึ่ง "สถานที่ในฝัน" นั้น ดึงคุณให้เข้าไปหาในโลกแห่งความจริง เรื่องนี้เกิดขึ้นกับ "คุณเม" (นามสมมติ) นักวิจัยสาวที่ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองหลวงมาตลอด แต่เธอกลับถูกตามหลอกหลอนด้วยฝันปร.. ดูเพิ่ม
บันทึกที่หายไปจากไซต์ก่อสร้างหมายเลข 9
สวัสดีครับ ผมจะพาทุกท่านดิ่งลึกลงไปในบันทึกที่ถูกปิดตาย เรื่องนี้ไม่ใช่ตำนานพื้นบ้านที่เล่าสืบต่อกันมาหลายร้อยปี แต่มันคือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ปีก่อน ในเขตก่อสร้างรถไฟฟ้าสายหนึ่งใจกลางกรุงเทพมหานคร... ที่ซึ่งความเจริญมาบรรจบกับสิ่งที่ "ไม่ควรถูกรบกวน" "บันทึกที่หายไปจากไซต์ก่อสร้างหมายเลข 9" ยามวิกาลของคืนวันอังคารที่ฝนโปรยปราย นายช่างสมภพ (นามสมมติ) หัวหน้าควบคุมงานขุดเจาะอุโมงค์ใต้ดิน.. ดูเพิ่ม
ฉันหลงป่าเข้าไปนอนบ้านยายผีปอบกลางป่าลึก
จากพงไพร: กระท่อมกินคน​ กลิ่นดินปืนยังติดอยู่ที่ปลายนิ้ว แต่มันไม่ได้ช่วยให้ผมรู้สึกปลอดภัยขึ้นเลย ป่าดงดิบแถบชายแดน ในเวลาพลบค่ำดูเหมือนปากของอสูรกายที่ค่อยๆ หุบลง แสงอาทิตย์สุดท้ายถูกยอดไม้หนาทึบบดบังจนมืดสนิท ผมหลงทาง... เข็มทิศหมุนคว้างเหมือนคนเสียสติ และเสียงนกแสกที่ร้องรับกันเป็นทอดๆ ทำให้สันหลังของผมเย็นวาบ​1. แสงไฟในความมืด​ หลังจากเดินโซเซผ่านดงหนามมาหลายชั่วโมง ผมก็พบกับสิ่งที่ไม่อยากเชื.. ดูเพิ่ม
เสียงกระซิบของหญิงสาวปริศนา
สวัสดีค่ะ เรื่องราวที่เขียนถึงในวันนี้ มันเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นมาหลายเดือนแล้ว แต่มันยังคงฝังอยู่ในความคิดของฉัน และไม่มีวันที่ฉันจะลืมมันได้ลง มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับความฝันของฉันเอง วันที่เกิดเรื่อง ในยามเย็นของวันนั้นหลังจากที่ฉันเลิกงานมา ฉันอาบน้ำเพื่อเตรียมพักผ่อนอย่างทุกวัน แต่เมื่อร่างกายได้สัมผัสกับน้ำในอ่างที่เย็นเฉียบทำให้ฉันหายง่วงและหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง ฉันจึงเลือกไปนั่งเล่นเปลหน.. ดูเพิ่ม
ตำนานซิมูร์ก นกศักดิ์สิทธิ์แห่งเปอร์เซีย
ในตำนานโบราณของดินแดน อิหร่าน มีเรื่องเล่าถึงสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ตัวหนึ่งที่ถูกยกย่องว่าเป็นผู้รู้ทุกความลับของโลก สิ่งมีชีวิตนั้นคือ ซิมูร์ก นกในตำนานที่มีขนาดมหึมา งดงาม และเปี่ยมด้วยปัญญาเหนือสิ่งมีชีวิตใด ๆ เรื่องราวของซิมูร์กปรากฏอยู่ในมหากาพย์เปอร์เซียที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเรื่องหนึ่งคือ ชาห์นาเมห์ ซึ่งแต่งโดยกวีผู้ยิ่งใหญ่ เฟอร์โดซี เมื่อราวหนึ่งพันปีก่อน แม้เนื้อหาในหนังสือจะเป็นเรื่องของกษ.. ดูเพิ่ม
เสียงเคาะหน้าต่างยามตีสาม
ในช่วงปิดเทอมใหญ่ “เมย์” ต้องอยู่บ้านคนเดียวเป็นครั้งแรก เพราะพ่อกับแม่ต้องเดินทางไปทำงานต่างจังหวัดสองวัน บ้านของเธอเป็นบ้านสองชั้นอยู่ค่อนข้างเงียบสงบ รอบ ๆ มีเพียงบ้านไม่กี่หลัง และตอนกลางคืนก็มักจะเงียบจนได้ยินแม้แต่เสียงลมพัดผ่านต้นไม้ คืนแรกเมย์พยายามทำตัวให้ปกติ เธอดูโทรทัศน์ เล่นโทรศัพท์ และเปิดไฟไว้หลายดวงเพื่อไม่ให้บ้านดูมืดเกินไป เวลาผ่านไปจนเกือบเที่ยงคืน เธอเริ่มง่วงจึงปิ.. ดูเพิ่ม
เงาเหนือเปอร์เซีย บทที่ 1 สัญญาณจากดาวเทียม
บทที่ 1 — สัญญาณจากดาวเทียม เวลา 02:17 นาฬิกา ตามเวลามาตรฐานสากล กลางดึกที่เงียบงันในรัฐเวอร์จิเนีย อาคารคอนกรีตสีเทาขนาดใหญ่แห่งหนึ่งตั้งอยู่ท่ามกลางป่าสนและถนนที่แทบไม่มีรถวิ่งผ่านในยามค่ำคืน ภายนอกดูเหมือนอาคารราชการทั่วไป แต่ภายในนั้นคือหนึ่งในศูนย์ประสานงานดาวเทียมสอดแนมที่สำคัญที่สุดของโลก ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของ National Reconnaissance Office ภายในห้องควบคุม แสงจากจอมอนิเตอร์นับสิบส.. ดูเพิ่ม
"ทนไม่ไหวแล้ว! แฉพฤติกรรม 'พ่อแม่รังแกฉัน' ปล่อยลูกกรีดร้อง-วิ่งเล่นในห้าง...ความเกรงใจหายไปไหนหมด!? ใครเจอแบบนี้จัดการยังไงดี?"
อย่าอ้างว่า 'เด็กก็แบบนี้แหละ'! วีนนี้ขอระบายในนานมคนจ่ายเงินมาพักผ่อน แต่ต้องมาทนฟังเสียงกรีดร้องระดับร้อยเดซิเบล พร้อมดูเด็กวิ่งชนโต๊ะจนน้ำหกใส่เสื้อผ้า พ่อแม่ก็นั่งไถมือถือเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น! มารยาทสังคมไทยนับวันยิ่งเสื่อมถอย ใครมีวิธีรับมือพ่อแม่สายมึนบ้างแชร์ด่วน เริ่มต้นด้วยความอัดอั้นกลางห้างดัง สวัสดีครับเพื่อน ๆ พี่ ๆ วันนี้ผม "บอย" มีเรื่องมาให้ช่วยคิดครับ เมื่อวานผมกะจะไปนั่งกิ.. ดูเพิ่ม
โรงหนังรอบสุดท้ายที่ไม่มีชื่อเรื่อง
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเข้าไป แค่เดินผ่านโรงหนังเก่าในตลาดอำเภอที่ปิดไปนานแล้ว ป้ายไฟนีออนหน้าตึกกระพริบติด ๆ ดับ ๆ ทั้งที่เขาประกาศปิดกิจการมาหลายปี สิ่งที่ทำให้ฉันหยุดคือป้ายกระดาษแผ่นเล็กหน้าเคาน์เตอร์ตั๋ว “รอบสุดท้าย 23:59 น. เข้าชมฟรี” ฉันดูนาฬิกา 23:52 ประตูไม้บานใหญ่แง้มอยู่ ข้างในมืด แต่ได้ยินเสียงเครื่องฉายหนังเดินเบา ๆ ฉันไม่รู้ว่าคิดอะไร ถึงผลักประตูเข้าไป กลิ่นฝุ่นกับเบาะเก่าลอยค.. ดูเพิ่ม
แอบรักคนที่นั่งข้างหลัง จนต้องแกล้งลืมหันไปมอง
ตั้งแต่วันแรกที่ครูจับสลับที่นั่ง ฉันก็รู้ทันทีว่าเทอมนี้จะไม่ปกติ เขาได้นั่ง “ข้างหลัง” ฉัน ไม่ใช่ใกล้แบบจับมือ แต่ใกล้แบบได้ยินเสียงถอนหายใจ ได้ยินเสียงเปิดสมุด และได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังเกินไปทุกครั้งที่เขาขยับตัว ครั้งแรกที่เขาเรียกชื่อฉัน ไม่ใช่ด้วยเสียงดัง แต่เป็นเสียงเบา ๆ ใกล้หู “เธอ…ขอยางลบหน่อยได้ไหม” ฉันหันไปช้า ๆ ช้าจนรู้สึกได้ถึงสายตาเขา มือสั่นจนแทบจั.. ดูเพิ่ม
แค่เพื่อนห้องเดียวกัน ที่ใจเต้นทุกครั้งที่เขาเรียกชื่อ
ฉันแอบชอบเขา ไม่ใช่แบบหวือหวา ไม่ใช่แบบประกาศให้โลกรู้ แต่เป็นแบบที่หัวใจรู้ดีทุกครั้งที่เขาเดินผ่าน เราอยู่ห้องเดียวกัน เขานั่งแถวหน้า ฉันนั่งแถวกลาง ระยะห่างไม่ถึงสิบก้าว แต่เหมือนไกลกว่าระยะดาวกับโลก เขาเป็นคนธรรมดามาก ผมสั้น เสื้อเชิ้ตนักเรียนรีดไม่ค่อยเรียบ ชอบยิ้มเวลาเพื่อนแซว และชอบยืมปากกาคนอื่นเพราะลืมเอามาเองทุกวัน ส่วนฉัน… เป็นคนที่เตรียมปากกาสำรองไว้สองด้าม เผื่อว่าวันไหนเขาจะหั.. ดูเพิ่ม
คนแปลกหน้าที่รู้จักฉันดีกว่าตัวเอง
ผมนั่งร้านกาแฟเดิมทุกเช้า โต๊ะริมหน้าต่าง แก้วอเมริกาโนไม่ใส่น้ำตาล ไม่ใช่เพราะมันอร่อยเป็นพิเศษ แต่เพราะมันทำให้ผมรู้สึกว่าชีวิตยัง “ควบคุมได้” เช้าวันหนึ่ง มีชายแปลกหน้านั่งลงตรงข้าม เขายิ้มแล้วพูดว่า “วันนี้คุณจะลาออกจากงานตอนบ่ายสามนะ” ผมหัวเราะ คิดว่าเป็นมุกตลก แต่เขาพูดต่อ “คุณเบื่อการประชุมที่ไม่มีใครฟัง ไฟล์งานชื่อ final_final_v7 แล้วคุณจะกลับบ้านก่อนฝนตก&rdqu.. ดูเพิ่ม
“รอยร้าวที่ทำให้แสงลอดเข้ามา”
ในหมู่บ้านเล็ก ๆ มีช่างปั้นคนหนึ่งเก็บถ้วยใบโปรดไว้บนหิ้งสูง ถ้วยใบนั้นไม่ได้สวยที่สุด ไม่ได้ใหม่ที่สุด แต่มันคือใบที่เขาใช้ทุกเช้า วันหนึ่งถ้วยตกแตก ร้าวเป็นเส้นยาวพาดกลางใบ ใครเห็นก็บอกเหมือนกันว่า “ทิ้งเถอะ ยังไงก็เหมือนเดิมไม่ได้” ช่างปั้นมองมันอยู่นาน ถ้าซื้อใหม่ก็ง่ายกว่า ถ้าทิ้งไปก็ไม่ต้องเสียเวลา แต่เขาเลือกเก็บเศษทุกชิ้นไว้ แล้วค่อย ๆ ประกอบมันกลับเข้าหากัน แทนที่จะปกปิดรอยแต.. ดูเพิ่ม
“เมล็ดพันธุ์ที่ถูกลืม แต่เลือกจะไม่ลืมตัวเอง”
กาลครั้งหนึ่ง มีเมล็ดพันธุ์เล็ก ๆ หล่นหายอยู่ข้างทาง มันไม่ได้อยู่ในกระถางสวยงาม ไม่ได้อยู่ในสวนที่มีคนดูแล ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่ามันเคยมีตัวตน ดินตรงนั้นแข็ง กระด้าง และแห้งจนแตกร้าว แดดเผาทั้งวัน ฝนก็มานาน ๆ ครั้ง ใครผ่านไปมาก็คิดเหมือนกันหมดว่า “ตรงนี้ปลูกอะไรไม่ขึ้นหรอก” แต่เมล็ดพันธุ์นั้นไม่เคยรู้ว่าตัวเองอยู่ในที่ที่ “แย่” มันรู้แค่ว่า เมื่อมีแสง ก็จะยืดตัวขึ้น เมื่อมี.. ดูเพิ่ม
ฝนตกทั้งคืนแต่เสียงฝีเท้าในบ้านไม่ใช่ของฉัน
คืนหนึ่งฝนตกหนักจนไฟทั้งหมู่บ้านดับ เหลือเพียงแสงเทียนเล่มเดียวในห้องไม้เก่า นุ่นนั่งคนเดียว ได้ยินเสียงหยดน้ำจากหลังคาดังติ๋ง…ติ๋ง…เหมือนมีใครเดินย่ำแอ่งน้ำอยู่หน้าบ้าน เธอคิดว่าอาจเป็นแมวจร แต่เสียงนั้นหนักแน่นขึ้น ช้าๆ…ลากยาว…เหมือนฝ่าเท้าเปล่าเหยียบพื้นไม้เปียกชื้น ก๊อก…ก๊อก…ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งพอดี หัวใจเต้นแรง มือเย็นเฉียบ ทั้งที่อากาศอ.. ดูเพิ่ม
ใต้ถุนที่ยังไม่ยอมว่าง Ep.2
หลังจากคืนนั้น ฉันย้ายกลับเข้าไปนอนบ้านใหญ่กับยาย ไม่เฉียดเข้าใกล้เรือนไม้ท้ายสวนอีกเลย ต่อให้กลางวันแสก ๆ ฉันยังไม่อยากเดินผ่านบันไดมันตรง ๆ ต้องอ้อมเอา ทุกอย่างควรจะจบแค่นั้น ถ้าคืนนึงฉันไม่ตื่นเพราะเสียงฝีเท้า มันดังมาจากนอกบ้านใหญ่ ไม่ใช่บนพื้นไม้ แต่เป็นเสียงเหยียบดินเปียก ๆ ค่อย ๆ เดินผ่านหน้าต่างห้องฉันไปทางท้ายสวน ฉันบอกตัวเองว่าเป็นแมว เป็นหมา เป็นอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ “มัน” แต่แ.. ดูเพิ่ม
บ้านไม้ท้ายสวนที่ไม่มีใครกล้าอยู่เกินสามคืน
ตอนฉันย้ายกลับมาบ้านต่างจังหวัด ยายยกกุญแจบ้านไม้หลังหนึ่งให้ บอกสั้น ๆ ว่า “ถ้าอยากอยู่เงียบ ๆ ก็ไปอยู่หลังนั้นได้ แต่ถ้าได้ยินใครเรียกชื่อ อย่าขานตอบ” บ้านนั้นตั้งอยู่ท้ายสวนมะพร้าว ห่างจากตัวบ้านใหญ่พอให้เสียงคนไม่ถึง ตอนกลางวันมันดูเป็นแค่เรือนไทยเก่า ๆ ใต้ถุนโล่ง ฝาไม้สีเข้ม มีบันไดชันหนึ่งชุดกับระเบียงแคบ ๆ แต่พอค่ำลง ความเงียบรอบบ้านเหมือนหนาขึ้นผิดปกติ เสียงจิ้งหรีดไม่ดัง ลมไม่.. ดูเพิ่ม
ห้องสุดท้ายที่ไม่มีในแปลนตึก
ผมย้ายมาอยู่หอเก่า ๆ แห่งหนึ่งเพราะค่าเช่าถูก ตึกมีห้าชั้น แต่ละชั้นมีห้องเรียงยาวตรงไปสุดทางเดินแล้วจบที่ผนังทึบ ไม่มีบันไดหนีไฟ ไม่มีหน้าต่าง มีแค่หลอดไฟนีออนสีขาวซีดที่กระพริบเป็นจังหวะเหมือนกำลังจะดับ คืนแรกที่ผมเข้าพัก ผมเผลอนับหมายเลขห้องเล่น ๆ 101, 102, 103…ไปเรื่อย ๆ แต่พอถึงห้อง 118 ถัดไปกลับเป็นผนังเปล่า ผมคิดว่าคงปกติ จนวันต่อมา ขณะยืนรอลิฟต์ตอนเกือบตีหนึ่ง ประตูลิฟต์เปิดออกช้า .. ดูเพิ่ม
ฉันเจอเรื่องแปลกที่ป้ายรถเมล์…และยังไม่แน่ใจว่าควรเล่าดีไหม
ฉันไม่รู้ว่าคนอื่นจะเชื่อหรือเปล่า แต่ฉันอยากเล่าไว้ตรงนี้ เผื่อมีใครเคยเจออะไรคล้าย ๆ กัน เรื่องมันเริ่มจากป้ายรถเมล์หน้าอาคารร้างแถวบ้าน ฉันใช้ป้ายนี้ทุกคืนหลังเลิกงาน เพราะรถเมล์สายนี้ผ่านช้าสุด แต่แน่นอนที่สุด ที่ป้ายนั้นมีเก้าอี้พลาสติกเรียงกันหลายตัว แต่มีอยู่ตัวหนึ่ง ตัวสุดท้ายริมเสาไฟ ไม่มีใครเคยนั่ง ฉันสังเกตมานานแล้ว แม้คืนฝนตก คนแน่น ทุกคนก็เลือกยืนเบียดกันมากกว่านั่งตรงนั้น ตอนแรกฉันคิ.. ดูเพิ่ม
ไข้ความลับ จากน้ำตาของเทพเจ้า
น้ำผึ้งในวัฒนธรรมและประเพณีของมนุษยชาติ ภาพสร้างจากai บทบาทของน้ำผึ้งในพิธีกรรมอาหาร ขนม และสุขภาพทั่วโลก น้ำผึ้งเป็นหนึ่งในอาหารจากธรรมชาติที่มนุษยชาติรู้จักและใช้ประโยชน์มาอย่างยาวนานนับพันปี ก่อนการผลิตน้ำตาลทรายจะถือกำเนิดขึ้นเสียอีก ด้วยรสชาติหวานหอมตามธรรมชาติและคุณสมบัติเฉพาะตัว น้ำผึ้งจึงมิได้เป็นเพียงแหล่งพลังงาน หากยังมีบทบาทสำคัญในพิธีกรรม ความเชื่อ วัฒนธรรมการบริโภค ตลอดจนการดูแลสุขภาพ.. ดูเพิ่ม
< prev1...34567891011...49next >