ขี้เมี่ยง ชาแนล

ณ เมืองป่าสักหลวง ที่มีความสงบร่มเย็นมาช้านาน ชาวประชาก็กินดีอยู่ดี ข้าวน้ำอุดมสมบูรณ์ โดยมีเจ้าผู้ครองเมืองชื่อว่า "พญาลิ้นก่าน" เพราะลิ้นของพระองค์ มีปานสีดำ พาดผ่านกลางลิ้น ตำนานเล่าว่า พระองค์ทรงเป็นเจ้าเมืองพะเยาองค์หนึ่ง ในครั้งกระโน้น พระองค์ มีช้างตัวหนึ่งชื่อว่า "ช้างปู้กำงาเขียว" (อ่านว่า จ๊างปู๊ก่ำงาเขว) เป็นช้างป่า มีตัวใหญ่มากถึง ๑๒ ศอก มีกำลังมหาศาล มีผิวหนังดำก่ำ มีงาสีเขียว เหมือน.. ดูเพิ่ม

ศาลเจ้าเล่งจูเกียง (จีน: 靈慈宮) หรือเป็นที่รู้จักในนาม ศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว เป็นศาลเจ้าตามคติจีน หนึ่งในสามแห่งของจังหวัดปัตตานี ตั้งอยู่บริเวณเชิงสะพานเดชานุชิต ในเขตเทศบาลเมืองปัตตานี ถือเป็นศูนย์รวมจิตใจ ของชาวไทยเชื้อสายจีน ในจังหวัดปัตตานีและใกล้เคียง ภายใน ประดิษฐานเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว (ภาษามลายูปัตตานีว่า โต๊ะแปะกงแมะ หรือโตะกงแมะ) โดยมีตำนานที่ยึดโยงกับสถานที่ และโบราณสถานอื่นๆ ในจังหวัด.. ดูเพิ่ม

ตามตำนานเล่าว่า ชาวไทยที่มีผู้นำ สืบเชื้อสายมาจากเจ้าผู้ครองอาณาจักรโยนก อีกกลุ่มหนึ่ง ได้อพยพมาตั้งบ้านเรือน ระหว่างชายแดนตอนใต้ ของอาณาเขตลานนาไทย ต่อแดนลานช้าง คนไทยกลุ่มนี้ อยู่รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ สืบเชื้อสายต่อมาหลายชั่วอายุคน จนถึงสมัยที่พระมหาธรรมราชาที่ ๑ ลิไท ปกครองอาณาจักรสุโขทัย เนื่องจากการเสด็จขึ้นครองราชย์ของพญาลิไท ใน พ.ศ.๑๘๙๐ นั้น มิได้เป็นไปอย่างราบรื่น ดังปรากฏในจารึกวัดป่ามะม่ว.. ดูเพิ่ม

วัดพระบรมธาตุทุ่งยั้ง อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ ไม่ปรากฏหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ว่าสร้างขึ้นเมื่อใด ชาวบ้านเรียกชื่อวัดนี้ไปต่าง ๆ กัน เช่น วัดมหาธาตุ วัดมหาธาตุทุ่งยั้ง วัดพระธาตุทุ่งยั้ง วัดหน้าพระธาตุ วัดบรมธาตุ และ วัดทุ่งยั้ง ในคัมภีร์ปัญจพุทธพยากร ซึ่งเป็นเรื่องแทรกอยู่ท้ายปัญญาสชาดก และตำนานพระแท่นศิลาอาสน์ เมืองทุ่งยั้ง ได้กล่าวว่า เมื่อครั้งพระโพธิสัตว์ 5 พระองค์ คือ กุกกุสันธโพธิสัตว์.. ดูเพิ่ม

แพร่ เป็นจังหวัดหนึ่ง ที่ตั้งอยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทย อดีตนครรัฐอิสระขนาดเล็ก มีลักษณะภูมิประเทศ เป็นที่ราบระหว่างภูเขา โดยมีทิวเขาล้อมรอบ และมีแม่น้ำสายสำคัญไหลผ่าน คือแม่น้ำยม จากการศึกษาทางโบราณคดี ในพื้นที่จังหวัดแพร่ พบร่องรอยการอยู่อาศัยของมนุษย์ ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เช่น ขวานหินกะเทาะ ขวานหินขัด หอกสำริด ที่อำเภอลองและอำเภอวังชิ้น ต่อมา มีการค้นพบแหล่งโบราณคดีแห่งใหม่ ในถ้ำ ที่บ้านนาตอง.. ดูเพิ่ม

อำเภอปายเป็นเมืองเก่าแก่ ประชากร ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในดินแดนแห่งนี้มาแต่เดิม คือชาวพ่ายหรือไปร ซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ ที่ใช้ภาษาตระกูลออสโตร-เอเชียติก สาขาว้า-เรียง ดังมีร่องรอยหลักฐาน ซากวิหารและเจดีย์ กระจายอยู่ทั่วไป ทั้งบนภูเขาสูง ที่ดอนเชิงเขา บริเวณพื้นราบลุ่มน้ำปาย บางแห่งก่อสร้างด้วยหิน เช่น ในผืนป่า บริเวณใกล้น้ำตกเอิกเกอเต่อ ซึ่งเป็นต้นน้ำแม่ปิงน้อย บางแห่ง มีการขุดคูเป็นร่องลึกบนภูเขาส.. ดูเพิ่ม

สุเหร่าโซเฟีย (Hagia Sophia) หรือในภาษากรีกเรียกว่า “ฮาเกียโซเฟีย (Αγία Σοφία)” และในภาษาตุรกีเรียกว่า “อายาโซเฟีย (Ayasofya)” ซึ่งในปัจจุบัน คือ พิพิธภัณฑ์อายาโซเฟีย (Ayasofya Museum) หรือฮายาโซฟีอา (Ayasofya Müzesi) อยู่ที่นครอีสตันบูล, ประเทศทูร์เคีย (Turkiye; Türkiye ทูร์กีเย) โดยมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐทูร์.. ดูเพิ่ม

ท้องถิ่นต่างๆ ของจังหวัดเพชรบุรี และพื้นที่ใกล้เคียง มีตำนานประจำถิ่นเรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องมุขปาฐะ เล่ากันอย่างแพร่หลาย ถึงที่มาของชื่อบ้านนามเมือง ซึ่งถือกำเนิดมาจากเรือลำใหญ่ที่ชื่อว่า "มหาเภตรา” ตำนานประจำถิ่น มหาเภตรา บอกเล่าชื่อบ้านนามเมือง ในจังหวัดเพชรบุรี ได้เป็นอย่างดี ทั้งชาวบ้านรุ่นเก่าของเมืองเพชร ก็ยังสามารถเล่าเรื่องมหาเภตราได้บ้าง แม้จะไม่ปะติดปะต่อนัก ตามตำนานเล่าว่า "แต่เมื.. ดูเพิ่ม

เมืองลพบุรี มีตำนานเป็นนิทานพื้นบ้านมากมาย และมีการเล่าสืบต่อกันมา มีเนื้อเรื่องเล่าเรื่องตำนานต่าง ๆ ที่ผูกเรื่องขึ้น ตามเนื้อเรื่องในรามเกียรติ์ หลายตอนด้วยกัน ซึ่งเรื่องราวต่างๆ มีความสอดคล้องเหมือนจริง มีตำนานเกี่ยวกับเขาต่าง ๆ มากมาย เช่น เขาโจนแล จะมีลักษณะคล้ายคนกำลังยืนจังก้า เขาตะเภา มีลักษณะคล้ายเรือสำเภาล่มตะแคงอยู่ เขาพับผ้าหรือเขาหนีบ ภูเขา มีลักษณะเป็นชั้น ๆ คล้ายผ้าแพรพับไว้ เขาแก้.. ดูเพิ่ม

ข้อสันนิษฐานเบื้องต้น ที่ทำให้เชื่อว่า บ้านเมืองนครกาหลง เป็นชุมชนเก่าแก่ ร่วมสมัยทวารวดี คือการพบหลักฐานทางโบราณวัตถุ ที่สามารถนำไปเทียบเคียงลักษณะเด่นเฉพาะ ยุคสมัยทวารวดี ได้หลายรายการ ดังต่อไปนี้ 1.ผังเมือง ชุมชนบ้านคอนสวรรค์ หรือนครกาหลง มีโครงสร้างผังเมืองรูปวงรี มีคูน้ำและคันดิน 2 ชั้น ล้อมรอบสมบูรณ์ตลอดแนว ขนาดความกว้างไม่แน่นอน เนื่องจากบางส่วนถูกบุกรุก บางส่วนได้รับการขุดลอก และตกแต่งคัน.. ดูเพิ่ม

ในสมัยอยุธยา มีพระเจ้าแผ่นดินองค์หนึ่ง ทรงปกครองบ้านเมืองให้อยู่เย็นเป็นสุขทั่วหน้า ครั้งนั้นท้องที่จังหวัดศรีสะเกษ และสุรินทร์ยังเป็นป่าดงอยู่มาก พลเมืองโดยมากเป็นชาวป่าชาวเขา ได้มีชาวป่าสามคนชื่อตาเฌอ ตาปะขาว และตากะจะหม้อนึ่ง เป็นเพื่อนร่วมสาบาน ได้แบ่งดินแดนทำมาหากินออกเป็นสามส่วน แล้วปลูกข้าวบำรุงจนงอกงาม วันหนึ่ง มีช้างเผือกตัวหนึ่ง มาย่ำยีข้าวในที่ของเขา ทั้งสามคนจึงช่วยกันไล่ช้างออกไป ช้า.. ดูเพิ่ม

เซวู (อักษรโรมัน: Sèwu) เป็นวัดพุทธนิกายมหายาน ในศตวรรษที่ 8 ตั้งอยู่ทางเหนือของปรัมบานัน บนเกาะชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย 800 เมตร คำว่าวัดฮินดูหรือวัดพุทธ ในภาษาอินโดนีเซียคือ "candi" ดังนั้นชื่อสามัญ คือ "Candi Sewu" Candi Sewu เป็นวัดพุทธที่ใหญ่เป็นอันดับสอง ในอินโดนีเซีย บุโรพุทโธ เป็นวัดที่ใหญ่ที่สุด เซวูเกิดขึ้นก่อนวัด "โลโรจงรัง" ที่พรัมบานัน แม้ว่ากลุ่มอาคารนี้ จะประกอบด้วยวัด 249 .. ดูเพิ่ม

ตำนานเรื่องบางนางบวช เกิดในเขตจังหวัดสุพรรณบุรีและอ่างทอง กล่าวกันว่า ครั้งหนึ่ง มีหญิงงามชื่อพิมสุราลัย มีรูปร่างหน้าตาสวยงาม เป็นที่หมายปอง ของบรรดาชายหนุ่มหลายคน ชายหนุ่มเหล่านั้นพยายามแย่งชิงนาง จนเกิดเป็นเรื่องราวทะเลาะวิวาทกัน บ้านเดิมบาง แต่ก่อนเรียกบ้านเดิมนาง เป็นถิ่นกำเนิดของสาวงามคนหนึ่ง ชื่อนางพิมสุลาไลย เนื่องจากความงามของนาง จึงทำให้มีผู้ชายหมายปองมากมาย แต่นางกลับเบื่อหน่ายในโลกีย์.. ดูเพิ่ม

ตำนานพระพุทธสิหิงค์ หรือสิหิงคนิทาน เป็นตำนาน ที่อธิบายประวัติการสร้างและการประดิษฐาน พระพุทธสิหิงค์ พระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองสำคัญองค์หนึ่ง ของประเทศไทย พระโพธิรังษี ปราชญ์เชียงใหม่ ได้เขียนตำนาน เกี่ยวกับพระพุทธสิหิงค์ เป็นภาษาบาลี เมื่อประมาณ พ.ศ. ๑๙๖๐ และบรรยายเรื่องราว มาจนถึง พ.ศ. ๑๙๕๔ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ทรงพระนิพนธ์ต่อจากพระโพธิรังษี ฉบับปัจจุบัน หลวงบริบาลบุรี.. ดูเพิ่ม

เมื่อก่อน พ.ศ. ๑๘๐๐ คนไทยที่อาศัยอยู่ในอาณาจักรน่านเจ้า ถูกศัตรูรุกราน จึงได้พากันอพยพหนีจากที่อยู่เดิม ลงมาทางทิศใต้ ในครั้งนั้น ได้มีคนไทยกลุ่มหนึ่ง อพยพหนีภัยศึก มาจากทางแคว้นหลวงพระบาง ลงมาสู่แคว้นล้านนา ในกลุ่มดังกล่าว มีพระนางจามะรีเป็นหัวหน้า มีท้าวพวงมหาด หรือปวงมหาด ซึ่งเป็นผู้สนิทใกล้ชิด เป็นผู้นำทาง โดยมีช้างเป็นพาหนะ พาไพร่พลเมืองหนีภัย ล่องลงมาเรื่อยๆ ตามแนวเมืองฝางปัจจุบัน เลียบเลาะ.. ดูเพิ่ม

มีครอบครัวหนึ่งฐานะยากจน ประกอบด้วยแม่และลูกสาวคนหนึ่ง ชื่อ “นางกะเดิบโดง” พ่อของนางกะเดิบโดง ได้ตายจากไปนานแล้ว ฐานะของครอบครัวนี้ ยากจนข้นแค้น แต่ก็มีความซื่อสัตย์ ไม่คิดคดโกงใคร ตั้งใจในการประกอบสัมมาอาชีพ แต่ชาวบ้านก็รังเกียจ ด้วยความยากจนของครอบครัวนาง วันหนึ่ง 'แม่' ของนางกะเดิบโดง ไปขุดหน่อไม้ในป่า และทําเสียมหลุดจากด้าม ไปติดอยู่ในกอไผ่ นางพยายามดึงยังไง ก็ดึงออกไม่ได้สักที จน.. ดูเพิ่ม

ตำนานพื้นบ้านแต่ละตำนาน ของภาคอีสาน ซึ่งบรรพบุรุษ ได้ผูกเรื่องแต่งขึ้นไว้เป็นหลักฐาน เพื่อให้ คนรุ่นหลังได้ฟัง จากการเล่าของผู้เฒ่าคนแก่ ที่เป็น” ปราชญ์หมู่บ้าน” บ้าง อ่านจากหนังสือผูก ที่เก็บไว้ในวัดบ้าง หรือชม” หมอลำเรื่อง” ที่แสดงกันอยู่บนเวทีกลางแจ้งบ้าง นอกจากจะทำให้เกิดความสนุกสนาน เกิดความสงสาร และเกิดความสะใจ ในเนื้อเรื่องบางตอนแล้ว ยังเป็นวรรณกรรมที่แฝงไว้ด้วยคุณธ.. ดูเพิ่ม

ในดินแดนไกลโพ้น เลยจากทิวเขาเหยียดยาว มีชายหนุ่มเชื้อชาติขอมคนหนึ่งชื่อ สมิง ได้ร่ำเรียนวิชาอาคมจนแก่กล้า และเพื่อทดลองวิชาที่ได้ร่ำเรียนมา เขาจึงเดินทางข้ามภูเขาสูง ผ่านป่าดงดิบ ที่บางตอน แสงตะวันไม่เคยส่งถึงพื้น ลัดเลาะหนองน้ำกว้างใหญ่ โดยปราศจากภยันตรายใดๆ มาแผ้วพาน จนกระทั่งวันหนึ่ง สมิงได้เผชิญหน้ากับเสือโคร่ง ที่กินคนมาแล้วมามาย อาคมหรือมนตราใด ๆ ของสมิง ไม่สามารถสะกดมันได้ จึงเป็นครั้งแรกท.. ดูเพิ่ม

มหิยังคะ หรือ รัฐเมืองยอง เป็นรัฐเจ้าฟ้าแห่งหนึ่ง ในกลุ่มสหพันธรัฐฉาน ปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศพม่า มีราชธานีคือเมืองยอง หรือเชียงช้าง ตั้งอยู่บริเวณแคบ ๆ ทางตะวันออกสุดของรัฐเชียงตุง ริมฝั่งแม่น้ำโขง ใกล้พรมแดนจีนและลาว เคยมีสถานะเป็นประเทศราช หรือลูกบ้านหางเมือง ของอาณาจักรล้านนา ด้วยเป็นรัฐชายขอบ มีสภาพเป็นรัฐเกษตรกรรมขนาดน้อย ในหุบเขา มีเทือกเขาล้อมรอบ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวว้า แต่ในราชธานีประช.. ดูเพิ่ม

แจ้ห่ม เป็นหนึ่งใน 13 อำเภอของจังหวัดลำปาง และเป็นอำเภอที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับสาม ของจังหวัดลำปาง รองจากอำเภองาวและอำเภอเถิน ตามตำนานพงศาวดารโยนกได้กล่าวว่าในราวพ.ศ. 1801 สมัยพระยางำเมืองได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินครองราชสมบัติแว่นแคว้นพะเยานครซึ่งในประวัติศาสตร์อำเภอแจ้ห่มได้กล่าวว่าในปีนั้นได้ส่งพญาคำแดงผู้ราชบุตรมาครองเมืองแจ้ห่มในฐานะพระยุพราชพญาคำแดงผู้ราชบุตรได้ครองเมืองพะเยาเป็นอันดับที่ 13 ขอ.. ดูเพิ่ม