สำนักพิมพ์บ้านทะเลล้อม

  “ป้าบูแล  กูมีปลากับอาหารทะเลมาฝากเยอะเลย” บูงอเอ่ยคำ  เมื่อก้าวเดินมาหยุดตรงหน้าหญิงมอแกนสูงวัย “หนนี้ -ึงได้ปลาได้เงินมาเยอะไหม” บูแลเอ่ยคำถามกับหญิงสาวอย่างคนชิดเชื้อ  ขณะที่เด็กชายลางิผละจากตัวหญิงสาว  เดินเข้ามากอดเอวของหญิงมอแกนสูงวัยแทน “ปีนี้โชคดีหน่อย  ปลาที่ทะเลฝั่งนอกชุกเหลือเกิน” บูงอบอกเล่าอย่างยิ้มแย้ม   มองลางิที่กำลังโอบกอดแม่ของมันอย่างสุขใจ “ตอน -ึงไม่อยู่เดือนก่อน  ไอ้ลางิมัน.. ดูเพิ่ม

  ยิ่งเรือก่าบางสี่ลำค่อยๆเคลื่อนตัว..เข้ามาใกล้ชายหาดมากเท่าไหร่ เสียงเซ็งแซ่ของเหล่าเด็กมอแกนตัวน้อยนับสิบก็ยิ่งดังขึ้นเท่านั้น  มันคือความปรีดาที่รอคอยการกลับมาของยิปซีสาวคนนี้  โดยเฉพาะเด็กชายมอแกนตัวน้อยคนที่เห็นและเปล่งเสียงคนแรก  ความปรีดาของเขามันเอ่อล้นปนกับน้ำตา   เรือก่าบางแห่งชีวิตจอดเทียบชายฝั่งเกาะแสงจันทร์ เมื่อจัดเก็บไม้แจวไว้ในเรือเรียบร้อย  หญิงสาวก็ก้าวเท้าเหยียบง่ามที่ตอนหน้าข.. ดูเพิ่ม

  “ผมกับคณะกว่าจะหาเกาะนี้เจอ  ทำเอาเหนื่อยไม่น้อย” หมออาทิตย์ยังคงพูดคุยต่อ  เพื่อหวังค่อยๆสร้างความคุ้นเคยกับคนที่นี่  คณะเดินทางทั้งหมดได้พบเจอเกาะใหญ่ๆก่อนหน้าจะมาถึงที่นี่ถึงสองเกาะ  แต่เมื่อขึ้นไปสำรวจดู  ก็ไม่พบผู้คนอาศัยอยู่  ซ้ำตอนสายระหว่างเดินทางฝนยังเทลงมาอีก  คณะของเขาจึงพักรอที่เกาะแห่งแรกอยู่ร่วมสองชั่วโมง กว่าจะมาพบเจอเกาะแสงจันทร์  ก็บ่ายคล้อยลงไปมาก นอกจากหมออาทิตย์ที่ช่างเจรจาแ.. ดูเพิ่ม

  มันไม่ใช่เรื่องง่ายนัก   หากใครสักคนจะมาพบเจอชุมชนของพวกเขาที่เกาะแสงจันทร์  แต่หญิงสาวและคณะของหล่อนสามารถมาพบเจอสถานที่แห่งนี้ได้  ก็น่าคิด  ดินแดนที่ดูเหมือนไม่ลึกลับ  แต่ลึกลับในน่านน้ำทะเลลึก ซายอจ้องมองหญิงสาวด้วยความครุ่นคิด   “ -ึงมาทำอะไรที่นี่ ” “พวกเราทั้งหมดได้รับมอบหมายจากทางการ  ให้เดินทางมาสำรวจทะเลแถวนี้ทั้งหมด  ว่าเกาะแก่งไหนบ้างที่มีผู้คนอาศัยอยู่  ตอนนี้ทางการมีนโยบายจะพัฒนาพ.. ดูเพิ่ม

  ซายอจำได้ว่าเขาเจอหญิงสาวเจ้าหน้าที่สถานีอนามัยชุมชนคนนี้บนฝั่งเมืองเมื่อสี่วันก่อน  ตอนที่เขาเดินทางขึ้นไปหายาแผนปัจจุบันมารักษาแม่  ตอนที่หญิงสาวและเพื่อนเจ้าหน้าที่อีกสองคนกำลังช่วยกันแจกจ่ายยาสามัญประจำบ้านในชุมชนชาวเลริมหาด  ที่เขาเอาเรือเข้าจอดเทียบ หากไม่พบเจอหล่อนเสียแต่แรก   การเที่ยวหายาของเขาในวันนั้น  คงไม่ใช่เรื่องง่าย   “เดี๋ยวเธอตามฉันไปเอายาที่สถานีอนามัย” ดุจเดือนบอกกล่าว  เมื่.. ดูเพิ่ม

  แสงแดดยามบ่ายยังเจิดจ้า..สาดส่องทั่วแผ่นน้ำทะเลและขุนเขา จากบริเวณหน้าหาดตรงนี้คือหาดทรายขาวละเอียดที่ทอดตัวยาวเหมือนพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว  ถัดจากตัวหาดทั้งฝั่งซ้ายและขวาเป็นโขดหินสูงชันที่ยากต่อการปีนป่าย  ซ้ำตัวโขดหินทั้งสองฝั่งนั้น  ก็ทอดยาวต่อจากตัวหาดทรายเป็นเส้นโค้งทอดออกไป  ทำให้น่านน้ำทะเลตรงหน้าเป็นเหมือนแอ่งน้ำ  เพราะโขดหินสองข้างมาโอบกั้นไว้ครึ่งหนึ่ง  โขดหินที่เหมือนด่านกั้นบังการรู้.. ดูเพิ่ม

  ซายอก้าวเท้าออกมาข้างหน้าอีกก้าว เริ่มต้นเป็นผู้นำจิตวิญญาณในการพิธีช่วงสำคัญ   ตามด้วยพ่อเฒ่าหมอผี  เรือก่าบางจำลองลำน้อยถูกชาวบ้านผู้ทำหน้าที่ยกขึ้นมาจากพื้นทราย  มีชาวบ้านอีกคนเดินเข้ามาช่วยแบกเรือจำลองน้อยๆนั้น  แล้วทั้งสองก็ก้าวเดินตามหลังร่างของซายอและพ่อเฒ่าปอซอ  เพื่อไปยังหน้าชายหาดที่เรือลำใหญ่จอดรอท่า  ชาวบ้านอีกหลายคนรวมทั้งครอบครัวของมาแล  และครอบครัวของฮารี  ทยอยเดินตามหลังกันเป็นแ.. ดูเพิ่ม

  กว่าฝนฟ้าจะคลายความพิโรธ  ก็เมื่อตะวันเคลื่อนตัวมาอยู่กลางฟ้า หากแต่หมู่เมฆน้อยใหญ่..ก็ยังบดบังแสงจ้าของตะวันอยู่ดี  ดวงตะวันที่เห็นเป็นเพียงเค้าเงาวงกลมรางๆบางๆ หลังแผ่นก้อนเมฆ เหมือนจะยังไม่เป็นใจให้ทำพิธีเท่าไหร่นัก ซายอตัดสินใจเลื่อนทำพิธีลอยเรือออกไป  ไว้ให้ตะวันคล้อยกว่านี้เสียก่อน  เมื่อดูจากทิศทางของเมฆหมอก  ที่กำลังเคลื่อนตัวไปเรื่อยๆ  ไม่ช้าไม่นานเชื่อว่าฟ้าจะกระจ่างเหมือนเดิม คำทำนาย.. ดูเพิ่ม

  สายลมพัด คลื่นทะเล แสงแดดที่แผดจ้าของยามสาย ก้าวล่วงผ่านวัน  ผ่านคืน  จนถึงวันพระจันทร์เต็มดวง บนพื้นทรายหน้าชายหาด  เต็มไปด้วยชาวบ้านมอแกนแห่งเกาะแสงจันทร์มารวมตัวกันจนเต็มล้นบริเวณ  เพื่อร่วมพิธีกรรมประจำปี  พิธีศักดิ์สิทธิ์แห่งชนเผ่าที่สืบทอดความเชื่อมาแต่บรรพบุรุษ  ความเชื่อของผีบรรพบุรุษที่จะปกปักรักษาคุ้มครอง  ช่วยปัดเป่าความชั่วร้ายและสิ่งอัปมงคลต่างๆนานาให้พ้นไปจากพวกเขา  ไม่เคยจางหายไป.. ดูเพิ่ม

  นีลอหันหน้าหนีไม่ตอบคำพี่ชาย  แต่กลับรีบก้าวเท้าลงเรือนไปทันที เสียงพี่ชายร้องไล่เรียกตามหลัง  แต่ไม่มีผลใดๆต่อการเปลี่ยนท่าทีของเด็กสาว  หล่อนเร่งก้าวเท้าเดิน  เดินและเดินตัดผ่านทิวดงมะพร้าว จนมาถึงที่หน้าหาด  หากแต่หลบซ่อนตัวอยู่หลังต้นมะพร้าวใหญ่  จ้องมองภาพบาดใจตรงหน้า  ที่ริมหาดใกล้เรือก่าบางจอดนิ่งของมาแล มาแลยื่นส่งเสื้อสตรีสีสวยที่ซื้อหาจากฝั่งเมือง..ให้หญิงสาวผิวคล้ำวัยดรุณ “มันอาจไม่ใ.. ดูเพิ่ม

  ทันทีที่เห็นหน้าชายหนุ่มเจ้าของเสียงก้าวเท้าหนักๆ  ใบหน้าของละมอยิ้มเต็มยิ้ม   รีบลุกเดินไปหาชายหนุ่มวัยละอ่อนนั้นทันที “กลับมาแต่เมื่อใด มาแล”    ละมอเอ่ยถามระคนดีใจ “กูเพิ่งเอาเรือจอดเทียบหาดเมื่อกี้  น้องสาวกูบอกว่า  แม่-ึงป่วยหนัก  อาการดีขึ้นยัง” มาแลเอ่ยตอบและถามความที่เพิ่งรู้มา ด้วยน้ำคำเป็นห่วง                       สองหนุ่มสาวแสดงความเอื้ออาทรใส่ใจกัน  ไม่สนใจความรู้สึกของคนบางคน.. นี.. ดูเพิ่ม

  “อะไรนะ  มีใครหายไปอีกเหรอพ่อผี” เสียงของละมอดังขึ้น  นึกห่วงใครบางคนของหล่อน  ที่ล่องทะเลหาปลาอยู่ในยามนี้ “เมื่อเช้านี่แม่ไอ้มีดะห์มันมาบอกกู  ว่าไต๋กงเชาว์ที่พาไอ้ดะห์ไปหาปลาที่อินเดีย  มาบอกว่าไอ้ดะห์มันพลาดตกจากเรือหาปลา  หาตัวไม่เจอ” สีหน้าของละมอเหมือนไม่เชื่อคำ  “อีกแล้วเหรอพ่อผี” ซายอมีทีท่าครุ่นคิดในคำบอกกล่าวที่ได้ยิน “กูว่ามันแปลกๆ”    ตั้งแต่ไต๋กงเชาว์  เจ้าของเรือเดินทะเลจากฝั่งเม.. ดูเพิ่ม

  เสียงของหญิงสูงวัยเอะอะโวยวาย  หล่อนละความสนใจจากตัวของนีลอเสียสิ้น  สิ่งที่เกิดขึ้น ณ วินาทีนี้  เหมือนเป็นเรื่องใหญ่  หล่อนรีบตามสามีออกไปข้างนอก  ขณะที่ไต๋กงเชาว์ตะโกนเรียกคนงานชายให้รีบไปตามจับเอาตัวผู้ที่แอบเข้ามาภายในบริเวณบ้านให้จงได้ แม้จะร่วงหล่นจากที่สูงไม่ทันตั้งตัว แต่ความชำนาญของบูงอก็ทำให้หล่อนรู้วิธีกระแทกตัวลงพื้นได้อย่างดี  หญิงสาวรีบลุกขึ้น  เมื่อมองเห็นชายฉกรรจ์สองคนจากเรือนห.. ดูเพิ่ม

  ขุนเขาเขียวทะมึนตระหง่าน..  ตั้งวางเด่นดั่งภาพวาดอยู่กลางเกาะใหญ่ แผ่นน้ำทะเลสีฟ้าครามใส  โอบล้อมเกาะแสงจันทร์นั้นไว้  เหมือนภาพปั้นแต่ง  มากกว่าความจริง.. .. เรือก่าบางลำเล็กแล่นผ่านแผ่นน้ำมุ่งตรงสู่เกาะตรงหน้า  และเมื่อจวนใกล้ถึงริมฝั่งชายหาด  เสียงเครื่องยนต์ของเรือก็เบาลง  จนดับสนิท  เมื่อเรือแน่นิ่งจอดเทียบริมหาด  ซายอและละมอช่วยกันเก็บข้าวของลงจากเรือ  ที่ริมหาดทรายขาวไม่ไกลตา  หญิงสาวคนห.. ดูเพิ่ม