Badab-e Surt

สายน้ำไม่เคยรีบร้อน มันเพียงไหล แล้วปล่อยให้กาลเวลาเป็นผู้ตัดสินรูปทรงของโลก บนไหล่เขาที่เงียบงัน น้ำแร่หายใจออกเป็นก๊าซ ทิ้งสีส้ม แดง เหลือง ไว้เป็นชั้น ๆ ราวกับภูเขากำลังจดจำอดีตของตนเอง ทุกแอ่งน้ำคือประโยคหนึ่ง ที่โลกเขียนไว้โดยไม่ใช้ถ้อยคำ ไม่มีเสียง มีเพียงการตกตะกอนของความอดทน ที่นี่ หินไม่แข็งกร้าว มันเคยอ่อนตัว เคยไหล เคยรอ ก่อนจะกลายเป็นระเบียง ให้แสงอาทิตย์พักสายตา บาดาบ ซูร์ต มิได้งดงา.. ดูเพิ่ม