แนวคิด

หากผู้ใดโกรธต่อคำถาม มักกลัวความจริง ในชีวิตประจำวันของเรา เราต่างเคยพบเจอสถานการณ์ที่ตั้งคำถามบางอย่างแล้วได้รับปฏิกิริยาที่ไม่คาดคิด บางครั้งคำถามที่เราคิดว่าธรรมดาสามัญ กลับทำให้ผู้ฟังบางคนโกรธ ฉุนเฉียว หรือแสดงอาการป้องกันตัวอย่างรุนแรง ปรากฏการณ์นี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นโดยไร้สาเหตุ เพราะเบื้องหลังของความโกรธนั้น มักซ่อนความกลัวบางอย่างเอาไว้เสมอ คำถามคือกระจกสะท้อนคว.. ดูเพิ่ม

Robin Sharma นักคิด นักพูด และวิทยาการด้านพัฒนาตัวเองจนเป็นที่ยอมรับไปทั่วโลก ครั้งหนึ่งเขาให้หลักการสำคัญ เรียกว่า PENAM ซึ่งเป็นคำย่อมาจาก Parent /Enviroment / Nation / Associations / Media เขากล่าวว่า : ............ เคยสงสัยไหมครับว่าคุณกลายเป็นตัวเองแบบทุกวันนี้ได้อย่างไร เคยคิดไหมว่าอะไรที่หล่อหลอมให้คุณเป็นคุณ (แน่นอนว่าในโลก นี้ไม่มีใครที่เหมือนคุณทุกกระเบียดนิ้วอีกแล้ว) คําตอบของผมอธิบายไ.. ดูเพิ่ม

ก่อนจะไปอ่านอย่าลืม กด 5 ดาว🌟และกดติดตาม➕ เพื่อเป็นกำลังใจในการคิดคอนเทนต์ดีๆ✊🏻💖 แล้วไปกันเลย🚀✨💓 1) ขยัน แต่ผิดที่ผิดทาง การพยายามอย่างหนักของคุณ ถ้าเดินผิดทาง คุณก็ไปไม่ถึงเป้าหมายสักที ความพยายามหรือความขยันของคุณก็เป็นเหมือนพลัง สวนทางเดินที่คุณเลือกเป็นเหมือนเข็มทิศ ถึงคุณจะมีพลังมากแค่ไหนแต่ถ้าเข็มทิศผิดยิ่งเดินก็ยิ่งไกลเป้า 2) ขยัน แต่ไม่พัฒนา ย่ำอยู่กับที่ ขยันโดยทำอะไรซ้ำๆเดิมๆไม่เปลี่ยนวิ.. ดูเพิ่ม

หนังสือ โลกจะยิ้มให้เธอ ในวันที่เธอยิ้มให้ตัวเอง เขียนโดย : ทำเรื่องเล่นให้เป็นเรื่องใหญ่ (วิตต ตุลยธัญ) สำนักพิมพ์ : DOT บางครั้งเรายิ้มให้คนอื่นเพราะหวังให้เขามีความสุข เพราะจะบอกว่าเราไม่เป็นไร หรืออาจจะเพราะเราแสดงความยินดีกับเขา แล้วตัวเราเองล่ะ เราเคยได้รับรอยยิ้มเหล่านั้นบ้างหรือยัง หนังสือเล่มนี้จะพาเราไปทบทวน ค้นหารอยยิ้มที่เป็นของตัวเอง และมีเพียงเราคนเดียวเท่านั้นที่จะยิ้มให้ได้ Part 1.. ดูเพิ่ม

เรื่องเล่าจากผ้าผืนเล็ก หญิงสาวคนหนึ่งเดินทางมาต่างเมือง และเข้าพักที่โรงแรมเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง เช้าวันเดินทางกลับ ขณะเธอกำลังเช็กเอาต์ มือทั้งสองข้างก็เต็มไปด้วยสัมภาระหนักอึ้ง เธอพยายามยิ้ม แม้จะดูเหนื่อยล้า พนักงานต้อนรับส่งยิ้มกลับอย่างอ่อนโยน ก่อนหยิบผ้าผืนเล็ก ๆ สองผืน แล้วยื่นให้พร้อมพูดว่า “ใช้ผ้านี้พันมือไว้นะคะ เวลาถือของจะได้ไม่เจ็บ” หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มตอบ ขอบคุณใ.. ดูเพิ่ม

เมื่อไหร่จะถึงเวลาหิว ณ ทุ่งกว้างกลางหุบเขา เด็กเลี้ยงวัวสามคนขี่ม้าออกตามหาฝูงวัวที่หายไป ฝูงวัวพลัดหลงไปตั้งแต่เช้าตรู่ จนบ่ายคล้อยแดดร่ม พวกเขาก็ยังไม่พบแม้แต่เงา ความเหนื่อยล้าเริ่มกัดกินพลังใจ ข้าวปลาอาหารก็ยังไม่ตกถึงท้อง เด็กชายสองคนเริ่มบ่นพึมพำ"โอย…หิวจนไส้จะขาดแล้ว""เหมือนกัน เดินอีกหน่อยคงล้มพับแน่" แต่เด็กคนที่สามกลับเงียบเฉย ไม่มีแม้แต่เสียงบ่น เมื่อเพื่อนถามว่า"นายไม่หิวเลยหรื.. ดูเพิ่ม