เรื่องเล่ากรุงเทพ

หากใครเคยสัญจรผ่านสี่แยกศรีย่าน แล้วลองเงยหน้าสังเกตป้ายตลาดเก่าแก่ประจำย่าน อาจต้องสะดุดตากับตัวอักษรสีซีดที่เขียนไว้ว่า "สรีย่าน" ด้วยตัว ส.เสือ แทนที่จะเป็น ศ.ศาลา อย่างที่คุ้นเคยในปัจจุบัน คำถามคือทำไมป้ายนี้จึงสะกดเช่นนี้ และทำไมถึงไม่มีใครแก้ไข? คำตอบคือ ป้ายแผ่นเล็กๆ แผ่นนี้ไม่ใช่ความผิดพลาดในการสะกด แต่เป็นรอยจารึกประวัติศาสตร์การเปลี่ยนแปลงภาษา สังคม และวิถีชีวิตของกรุงเทพฯ ที่ซ่อนอยู่กล.. ดูเพิ่ม

เรื่องเล่า "รถเจ๊ก" ในกรุงเทพฯ ยุคที่คนยังต้องวิ่งลากคนกลางถนน ถ้าลองย้อนเวลากลับไปเมื่อประมาณร้อยกว่าปีก่อน ถนนหลายสายในกรุงเทพฯ ยังไม่ได้เต็มไปด้วยเสียงเครื่องยนต์อย่างทุกวันนี้ แต่กลับก้องไปด้วยเสียงก้าวเท้าเปล่าของชายร่างผอมเกร็งที่กำลังออกแรงวิ่งสุดกำลัง สองมือจับคานไม้เพื่อลากรถสองล้อพาผู้โดยสารไปส่งยังจุดหมาย สิ่งนั้นคือ "รถลาก" หรือที่คนสมัยนั้นนิยมเรียกว่า "รถเจ๊ก" ยานพาหนะยอดฮิตที่เคยเป.. ดูเพิ่ม

ชื่อ “บางพลัด” ฟังดูเรียบง่าย แต่เมื่อย้อนดูภูมิประเทศและวิถีชีวิตของฝั่งธนบุรีในอดีต ชื่อนี้กลับพาเราไปพบเรื่องราวของคูคลอง สวน ชุมชนริมน้ำ และผู้คนที่เดินทางมาตั้งถิ่นฐานในพื้นที่แห่งนี้ ที่มาของชื่อบางพลัดยังไม่มีข้อสรุปตายตัว มีทั้งเรื่องเล่าเกี่ยวกับการพลัดหลงในเส้นทางน้ำ การพลัดถิ่นของผู้คน และข้อสันนิษฐานอีกทางที่โยงชื่อย่านเข้ากับคำในภาษามลายู ก่อนเป็นเขต “บางพลัด”.. ดูเพิ่ม

ถ้าเดินผ่านย่านวัดสุทัศน์ตอนค่ำ ๆ แล้วมีคนเล่าเรื่องผีเปรตตัวสูงใหญ่ เสียงครวญคราง หรือวิญญาณที่ยังต้องรับผลกรรมจากอดีต หลายคนอาจทำหน้าตกใจ แต่ก็มีอีกไม่น้อยที่ฟังไปยิ้มไป เพราะเรื่องแบบนี้อยู่คู่กับกรุงเทพฯ มานานจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของบรรยากาศเมืองไปแล้ว เรื่องผีเปรตวัดสุทัศน์เป็นหนึ่งในตำนานเล่าที่ถูกส่งต่อกันมาหลายรุ่น ภาพจำของเปรตมักเป็นร่างกายสูงผอม แขนขายาว ปากเล็ก กินอาหารไม่ได้สมใจ สื่อถึง.. ดูเพิ่ม