อาหารมอญ

ท่ามกลางความหลากหลายของวัฒนธรรมอาหารไทย ชื่อที่ฟังดูแปลกหูอย่าง “ขนมลิ้นหมา” อาจทำให้หลายคนสงสัยถึงที่มาและหน้าตาของขนมโบราณชนิดนี้ แต่สิ่งที่น่าทึ่งยิ่งกว่าคือ ขนมที่มีชื่อเดียวกันและมีรูปทรงแบนยาวคล้ายกัน กลับมีรสสัมผัส วิธีทำ และรากเหง้าทางวัฒนธรรมที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ระหว่างวิถีชาวเหนือที่ผูกพันกับข้าวเหนียวดำจากท้องนา และชุมชนชาวมอญริมน้ำที่ผสานความหวานของกล้วยน้ำว้าเข้ากับความกรอบหอมขอ.. ดูเพิ่ม

ชื่ออาหารจานนี้หลอกเราถึง 2 ชั้นในคำเดียว ขนมจีนไม่ใช่ ขนม เพราะมันคืออาหารคาวจานหลัก ไม่ใช่ของหวาน และไม่ได้มาจาก จีน ด้วย แล้วชื่อนี้มาจากไหนกันแน่ คำตอบอยู่ในภาษามอญ ทฤษฎีที่ได้รับการยอมรับกว้างขวางที่สุดบอกว่า ขนมจีน มาจากคำมอญว่า ขะนอมจิน ขะนอม หมายถึงเส้นที่จับกันเป็นจับๆ ส่วน จิน แปลว่าสุก รวมกันคือเส้นที่ทำให้สุก ซึ่งตรงกับวิธีทำพอดี เส้นข้าวที่หมักแล้วบีบลงน้ำเดือดจนสุก แล้วจับเป็นจับๆ วา.. ดูเพิ่ม

เห็นผลกลม ๆ คล้ายแอปเปิล แต่พอนำมาแกงกลับให้รสเปรี้ยวหอมแบบอาหารพื้นบ้าน นี่คือ “มะตาด” ผลไม้ที่ชาวมอญรู้จักกันดี และเป็นวัตถุดิบสำคัญของเมนูแกงมะตาด มะตาดมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Dillenia indica L. ชื่อสามัญภาษาอังกฤษมักเรียกว่า Elephant apple หรือ Indian simpoh ในไทยยังมีชื่อพื้นบ้านอื่น ๆ ตามแต่ละพื้นที่ เช่น ส้มปรุ ส้านกว้าง ส้านใหญ่ หรือแส้น ที่หลายคนเรียกว่า “แอปเปิลมอญ”.. ดูเพิ่ม