ลิกนิน

เปิดหนังสือเก่าแล้วได้กลิ่นวานิลลาอ่อน ๆ นั่นไม่ใช่กลิ่นศพของกระดาษ ใครเคยเดินเข้าร้านหนังสือมือสองคงจำกลิ่นแห้ง ๆ หวานนิด เปรี้ยวหน่อย และมีความอับบางเบาได้ดี กลิ่นนี้ชวนให้นึกถึงชั้นไม้ ห้องสมุด และหน้ากระดาษสีชา จนหลายคนเรียกเล่น ๆ ว่าเป็น “กลิ่นกาลเวลา” แต่ถ้าจะอธิบายให้ตรงทางเคมี มันไม่ใช่เซลลูโลสกำลังเน่าเหมือนซากสิ่งมีชีวิต และไม่ได้เกิดจากลิกนินเพียงตัวเดียว หนังสือทั้งเล่มกำล.. ดูเพิ่ม

เคยไหม... เปิดหนังสือเก่าแล้วเผลอสูดลมหายใจลึกโดยไม่รู้ตัว หลายคนบอกว่ากลิ่นของหนังสือเก่าเป็นกลิ่นที่ชวนให้คิดถึงวันวาน บางคนถึงกับสะสมหนังสือเพราะหลงรักกลิ่นเฉพาะตัวนี้ ทั้งที่ความจริงแล้ว กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ลอยออกมาจากหน้ากระดาษไม่ได้เกิดจากหมึกพิมพ์เพียงอย่างเดียว แต่เป็นผลจากปฏิกิริยาทางเคมีที่เกิดขึ้นอย่างช้าๆ ตลอดเวลาหลายปี พระเอกของเรื่องคือ “ลิกนิน” กระดาษที่ผลิตจากไม้จะมีสารชน.. ดูเพิ่ม