ละครหลวง

ภาพการรำไทยมักทำให้สายตาจดจ่อกับปลายนิ้ว วงแขน และเครื่องแต่งกาย แต่เบื้องหลังความอ่อนช้อยมีงานทางกายภาพซ่อนอยู่ ผู้แสดงต้องจัดแนวศีรษะ คอ ลำตัว สะโพก เข่า และข้อเท้าให้สัมพันธ์กัน พร้อมเคลื่อนผ่านจังหวะดนตรีโดยไม่เสียสมดุล โขนและละครหลวงจึงใช้ร่างกายเป็นเครื่องมือ ตั้งแต่การยืน ก้าว หยุด ไปจนถึงการส่งอารมณ์ผ่านมือและสายตา การฝึกเริ่มจากท่าพื้นฐานที่ดูเหมือนเรียบง่าย เช่น การย่อเข่า การเปิดปลายเท.. ดูเพิ่ม