รอยสักข้อมือ

ในสยามเมื่อ 200 กว่าปีก่อน ชีวิตของชายฉกรรจ์ส่วนใหญ่ถูกกำหนดไว้ด้วยหมึกและเหล็กแหลมผ่านรอยสักบนข้อมือหรือท้องแขน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการขึ้นทะเบียนเป็น ไพร่ ภายใต้สังกัดของมูลนาย รอยสักนี้เปรียบเสมือนใบแจ้งสถานะที่ระบุชื่อเมืองและชื่อเจ้าสังกัดไว้ถาวร เพื่อใช้ควบคุมกำลังคนซึ่งเป็นทรัพยากรที่มีค่าที่สุดในยุคนั้น ส่งผลให้เวลาส่วนหนึ่งของแต่ละปีต้องถูกมอบให้กับการเข้าเวรทำงานหลวง เช่น ขุดคลอง สร้างก.. ดูเพิ่ม