ภาษาท้องถิ่น

ภาษาท้องถิ่นในไทยที่ไม่มีตัวอักษรและไม่สามารถเขียนได้
ภาษากูย (หรือ ภาษากวย / ส่วย) เป็นภาษาท้องถิ่นที่ใช้โดยกลุ่มชาติพันธุ์ “กูย” ซึ่งอาศัยอยู่มากในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย เช่น จังหวัดสุรินทร์ ศรีสะเกษ และบางส่วนของอุบลราชธานี ลักษณะของภาษากูย เป็นภาษาที่อยู่ในตระกูลภาษา ออสโตรเอเชียติก (กลุ่มเดียวกับภาษาเขมร) ไม่มีตัวอักษรเขียนเป็นทางการ ส่วนใหญ่ใช้ “การพูด” สืบทอดกัน มีสำเนียงแตกต่างกันเล็กน้อยในแต่ละพื้นที่ มักใ.. ดูเพิ่ม