พฤติกรรมคนเมือง

เดินบนทางเท้าไทยบางเส้นไม่ใช่การเดินธรรมดา แต่มันเหมือนเกมแพลตฟอร์มแบบชีวิตจริง ก้าวแรกต้องมองพื้น ก้าวสองต้องเหลือบข้างหน้า ก้าวสามต้องฟังเสียงเครื่องยนต์ด้านหลัง ทั้งหมดเกิดในเวลาไม่กี่วินาที แล้วร่างกายดันทำได้เองเหมือนมีระบบนำทางติดมาแต่เกิด ทั้งที่ความจริงทักษะนี้ไม่ได้มาจากสายเลือดหรือพรสวรรค์อะไรเลย มันเกิดจากการฝึกแบบไม่รู้ตัวทุกวัน ภาพคลาสสิกสุดคือกระเบื้องแผ่นที่ดูปกติ แต่พอเหยียบแล้วมี.. ดูเพิ่ม

เคยมีช่วงเวลาที่นั่งอยู่บนถนนแล้วรู้สึกว่าเข็มนาฬิกาเดินช้าลงไหม รถข้างหน้าไม่ขยับ เพลงในรถเริ่มวนซ้ำจนจำได้ทุกท่อน จากแค่สิบห้านาทีที่คิดว่าจะถึงบ้าน กลายเป็นครึ่งชั่วโมง หนึ่งชั่วโมง หรือบางวันลากยาวจนรู้สึกเหมือนย้ายบ้านมาอยู่บนเบาะคนขับชั่วคราว รถติดเป็นเรื่องธรรมดาของเมืองใหญ่ แต่ความธรรมดานี่แหละที่น่ากลัว เพราะมันค่อย ๆ กินเวลาเราไปทีละนิดแบบไม่ส่งเสียงดัง ไม่มีใครเดินมาบอกว่า วันนี้คุณเสี.. ดูเพิ่ม