ประวัติศาสตร์กินได้

"กะลอจี๊" แป้งทอดร้อนๆ คลุกถั่วงาและน้ำตาลที่ส่งกลิ่นหอมชวนหิวตามรถเข็นข้างทาง อาจดูเป็นขนมพื้นบ้านธรรมดาที่หาซื้อได้ทั่วไป แต่ภายใต้เนื้อสัมผัสที่เหนียวนุ่มและรสชาติที่เรียบง่ายนี้ กลับซ่อนรอยเกวียนแห่งประวัติศาสตร์ที่ย้อนกลับไปไกลถึงยุคโบราณ และถือเป็นหนึ่งในทายาทของขนมที่เก่าแก่ที่สุดในวัฒนธรรมจีน กะลอจี๊: จากขนมมงคลพันปี สู่สตรีทฟู้ดเหนียวนุ่มครองใจคนไทย หากสืบย้อนรอยไปในคัมภีร์ "หลี่จี้" ซึ่.. ดูเพิ่ม

รสชาติแห่งการผลัดถิ่น: การบริโภคทางวัฒนธรรมและสัญญะของ "โยเดียซุป" ในพม่า ท่ามกลางรอยจารึกของประวัติศาสตร์การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2310 ความสูญเสียมิได้จำกัดอยู่เพียงแค่เขตขัณฑสีมาหรือทรัพย์สิน แต่ยังรวมถึงการเคลื่อนย้าย "ทุนทางวัฒนธรรม" ครั้งใหญ่ผ่านกลุ่มเชลยศึกที่ถูกกวาดต้อนไปยังแผ่นดินพม่า ชาวอยุธยาผู้กลายเป็น "ชาวโยเดีย" ได้นำพารากเหง้าแห่งศิลปะ ดนตรี และที่สำคัญที่สุดคือ ".. ดูเพิ่ม

ทำไมเราถึงเรียกเมนูข้าวต้มสีขาวขุ่นที่กินคู่กับกับข้าวหลากชนิดว่า "ข้าวต้มกุ๊ย"? คำว่ากุ๊ยในที่นี้ไม่ได้สื่อถึงอันธพาลหรือนักเลงเสมอไป แต่มีข้อสันนิษฐานทางประวัติศาสตร์ว่าอาจเพี้ยนมาจากคำว่า "กูลี" (แรงงานจีน) ที่มักนั่งยองๆ กินข้าวต้มราคาถูกริมทาง หรืออาจเพี้ยนมาจากคำว่า "พุ้ย" (กิริยาการใช้ตะเกียบพุ้ยข้าวเข้าปาก) จนกลายมาเป็นชื่อเรียกที่ติดปากคนไทยมาจนถึงทุกวันนี้ จุดเริ่มต้นของข้าวต้มกุ๊ยมาจาก.. ดูเพิ่ม