นิยายแอบรัก

ตั้งแต่วันแรกที่ครูจับสลับที่นั่ง ฉันก็รู้ทันทีว่าเทอมนี้จะไม่ปกติ เขาได้นั่ง “ข้างหลัง” ฉัน ไม่ใช่ใกล้แบบจับมือ แต่ใกล้แบบได้ยินเสียงถอนหายใจ ได้ยินเสียงเปิดสมุด และได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังเกินไปทุกครั้งที่เขาขยับตัว ครั้งแรกที่เขาเรียกชื่อฉัน ไม่ใช่ด้วยเสียงดัง แต่เป็นเสียงเบา ๆ ใกล้หู “เธอ…ขอยางลบหน่อยได้ไหม” ฉันหันไปช้า ๆ ช้าจนรู้สึกได้ถึงสายตาเขา มือสั่นจนแทบจั.. ดูเพิ่ม

ฉันแอบชอบเขา ไม่ใช่แบบหวือหวา ไม่ใช่แบบประกาศให้โลกรู้ แต่เป็นแบบที่หัวใจรู้ดีทุกครั้งที่เขาเดินผ่าน เราอยู่ห้องเดียวกัน เขานั่งแถวหน้า ฉันนั่งแถวกลาง ระยะห่างไม่ถึงสิบก้าว แต่เหมือนไกลกว่าระยะดาวกับโลก เขาเป็นคนธรรมดามาก ผมสั้น เสื้อเชิ้ตนักเรียนรีดไม่ค่อยเรียบ ชอบยิ้มเวลาเพื่อนแซว และชอบยืมปากกาคนอื่นเพราะลืมเอามาเองทุกวัน ส่วนฉัน… เป็นคนที่เตรียมปากกาสำรองไว้สองด้าม เผื่อว่าวันไหนเขาจะหั.. ดูเพิ่ม