ตู้โทรศัพท์สาธารณะ

ถ้าย้อนกลับไปช่วงยุค 90 ภาพเด็กยืนรวมกันแถวตู้โทรศัพท์สาธารณะข้างโรงเรียน หน้าร้านขายของชำ หรือริมถนน เป็นเรื่องธรรมดามาก ตู้สีต่างๆ ที่มีทั้งขององค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย หรือ TOT และผู้ให้บริการรายอื่นอย่าง TA เคยเป็นเหมือนจุดเชื่อมต่อกับโลกภายนอก ก่อนโทรศัพท์มือถือจะกลายเป็นของที่แทบทุกคนพกติดตัว ของสำคัญเวลาจะโทรไม่ใช่แบตเตอรี่หรือสายชาร์จ แต่คือเหรียญในกระเป๋า บางคนถึงขั้นแยกเหรียญเอาไว้โด.. ดูเพิ่ม

สีบนตู้ริมถนน ไม่ได้เลือกกันเพราะสวยอย่างเดียว เห็นตู้สีแดงในอังกฤษ ตู้สีน้ำเงินในอเมริกา หรือตู้แดงอมส้มตามถนนญี่ปุ่น หลายคนอาจนึกว่าเป็นรสนิยมประจำชาติ แต่เบื้องหลังมีทั้งเรื่องการมองเห็น ระบบราชการ การสร้างแบรนด์ และประวัติศาสตร์การเมืองปนกันอยู่เต็มไปหมด ตู้พวกนี้เคยเป็นโครงสร้างพื้นฐานสำคัญพอๆ กับป้ายรถเมล์ คนต้องมองหาให้เจอภายในไม่กี่วินาที สีจึงทำหน้าที่เหมือนโลโก้ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางเม.. ดูเพิ่ม

เช็กอายุ ย้อนวันวาน “เพจเจอร์” ฮิตทั่วเมืองยุค 90s ตัวเลข 4 หลักส่งรักได้ยังไงก่อนจะมีไลน์ ถ้าพูดถึงการติดต่อสื่อสารของวัยรุ่นยุคนี้ แค่หยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมา เปิดแอปพลิเคชัน พิมพ์ข้อความแล้วกดส่ง ปิ๊ง! ไม่ถึงสองวินาทีปลายทางก็อ่านแล้ว แถมยังเห็นด้วยว่าขึ้น "Read" หรือยังใช่ไหมครับ? แต่ถ้าเราหมุนเข็มนาฬิกาย้อนกลับไปสักประมาณ 25-30 ปีที่แล้ว ในยุคที่อินเทอร์เน็ตยังเป็นเสียงตื๊ดๆ จี้ดๆ เวล.. ดูเพิ่ม

ของใช้ในอดีตหลายอย่างเคยเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นตู้โทรศัพท์สาธารณะ เทปคาสเซ็ต แผ่นซีดี หรือบัตรเติมเงินแบบขูดรหัส แต่เมื่อเทคโนโลยีและพฤติกรรมของผู้คนเปลี่ยนไป สิ่งของที่เคยพบเห็นได้ทั่วไปเหล่านี้ก็เริ่มหายไป หรือถูกแทนที่ด้วยอุปกรณ์ดิจิทัลที่สะดวกกว่า ความแตกต่างที่เห็นได้ชัดคือ การเปลี่ยนจากระบบแมนนวล (Manual) ซึ่งต้องอาศัยแรงคนและกลไกพื้นฐาน ไปสู่ระบบดิจิทัล (Digital) และระบบ.. ดูเพิ่ม