ตรีวิทย์ นฤดม

  เป็นเวลากว่าหกปีแล้วที่บูงอไม่ได้ไปร่วมพิธีงานฉลองที่หน้าหาด  เพราะคืนนี้เป็นคืนแห่งการสูญเสียครั้งใหญ่สุดในชีวิตของหล่อน  และเหตุการณ์สูญเสียนั้นก็ทำให้บูงอต้องใช้ชีวิตโดดเดี่ยวมาจนถึงทุกวันนี้  หากจะเหลือญาติมิตรให้ไม่ว้าเหว่ใจบ้าง  ไม่รู้สึกว่าเป็นมนุษย์โดดเดี่ยวคนเดียวบนโลก  ก็คือบูแลผู้เป็นพี่สาวของพ่อและลางิลูกชายคนเดียวของบูแล คืนนี้ทุกๆปีเมื่อพระจันทร์ขึ้นเต็มดวงที่ท้ายเกาะฝั่งตะวันออก .. ดูเพิ่ม

  เมื่อคณะทั้งหมดเดินกลับมาถึงบริเวณหน้าหาด  ตรงที่ซายอและชาวบ้านกำลังจัดเตรียมงานพิธีฉลอง  คุณหมออาทิตย์ก็เป็นคนเปิดบทสนทนาอีกครั้ง “ผมแวะไปดูอาการป่วยของแม่ซายอ  ท่าทางเป็นไข้ป่าอาการหนัก  พรุ่งนี้ผมจะให้เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลเอาเรือมารับเข้าฝั่งเมืองแต่เช้า  ลองรักษาด้วยยาสมัยใหม่  อาจได้ผลกว่าที่ทำอยู่” หมออาทิตย์บอกกล่าว  อย่างไม่อยากก้าวล่วงไปถึงการรักษาด้วยพิธีกรรมแบบชนเผ่า ซายอฟังคำบอกของหม.. ดูเพิ่ม

  “ป้าบูแล  กูมีปลากับอาหารทะเลมาฝากเยอะเลย” บูงอเอ่ยคำ  เมื่อก้าวเดินมาหยุดตรงหน้าหญิงมอแกนสูงวัย “หนนี้ -ึงได้ปลาได้เงินมาเยอะไหม” บูแลเอ่ยคำถามกับหญิงสาวอย่างคนชิดเชื้อ  ขณะที่เด็กชายลางิผละจากตัวหญิงสาว  เดินเข้ามากอดเอวของหญิงมอแกนสูงวัยแทน “ปีนี้โชคดีหน่อย  ปลาที่ทะเลฝั่งนอกชุกเหลือเกิน” บูงอบอกเล่าอย่างยิ้มแย้ม   มองลางิที่กำลังโอบกอดแม่ของมันอย่างสุขใจ “ตอน -ึงไม่อยู่เดือนก่อน  ไอ้ลางิมัน.. ดูเพิ่ม

  ยิ่งเรือก่าบางสี่ลำค่อยๆเคลื่อนตัว..เข้ามาใกล้ชายหาดมากเท่าไหร่ เสียงเซ็งแซ่ของเหล่าเด็กมอแกนตัวน้อยนับสิบก็ยิ่งดังขึ้นเท่านั้น  มันคือความปรีดาที่รอคอยการกลับมาของยิปซีสาวคนนี้  โดยเฉพาะเด็กชายมอแกนตัวน้อยคนที่เห็นและเปล่งเสียงคนแรก  ความปรีดาของเขามันเอ่อล้นปนกับน้ำตา   เรือก่าบางแห่งชีวิตจอดเทียบชายฝั่งเกาะแสงจันทร์ เมื่อจัดเก็บไม้แจวไว้ในเรือเรียบร้อย  หญิงสาวก็ก้าวเท้าเหยียบง่ามที่ตอนหน้าข.. ดูเพิ่ม

  “ผมกับคณะกว่าจะหาเกาะนี้เจอ  ทำเอาเหนื่อยไม่น้อย” หมออาทิตย์ยังคงพูดคุยต่อ  เพื่อหวังค่อยๆสร้างความคุ้นเคยกับคนที่นี่  คณะเดินทางทั้งหมดได้พบเจอเกาะใหญ่ๆก่อนหน้าจะมาถึงที่นี่ถึงสองเกาะ  แต่เมื่อขึ้นไปสำรวจดู  ก็ไม่พบผู้คนอาศัยอยู่  ซ้ำตอนสายระหว่างเดินทางฝนยังเทลงมาอีก  คณะของเขาจึงพักรอที่เกาะแห่งแรกอยู่ร่วมสองชั่วโมง กว่าจะมาพบเจอเกาะแสงจันทร์  ก็บ่ายคล้อยลงไปมาก นอกจากหมออาทิตย์ที่ช่างเจรจาแ.. ดูเพิ่ม

  มันไม่ใช่เรื่องง่ายนัก   หากใครสักคนจะมาพบเจอชุมชนของพวกเขาที่เกาะแสงจันทร์  แต่หญิงสาวและคณะของหล่อนสามารถมาพบเจอสถานที่แห่งนี้ได้  ก็น่าคิด  ดินแดนที่ดูเหมือนไม่ลึกลับ  แต่ลึกลับในน่านน้ำทะเลลึก ซายอจ้องมองหญิงสาวด้วยความครุ่นคิด   “ -ึงมาทำอะไรที่นี่ ” “พวกเราทั้งหมดได้รับมอบหมายจากทางการ  ให้เดินทางมาสำรวจทะเลแถวนี้ทั้งหมด  ว่าเกาะแก่งไหนบ้างที่มีผู้คนอาศัยอยู่  ตอนนี้ทางการมีนโยบายจะพัฒนาพ.. ดูเพิ่ม

  ซายอจำได้ว่าเขาเจอหญิงสาวเจ้าหน้าที่สถานีอนามัยชุมชนคนนี้บนฝั่งเมืองเมื่อสี่วันก่อน  ตอนที่เขาเดินทางขึ้นไปหายาแผนปัจจุบันมารักษาแม่  ตอนที่หญิงสาวและเพื่อนเจ้าหน้าที่อีกสองคนกำลังช่วยกันแจกจ่ายยาสามัญประจำบ้านในชุมชนชาวเลริมหาด  ที่เขาเอาเรือเข้าจอดเทียบ หากไม่พบเจอหล่อนเสียแต่แรก   การเที่ยวหายาของเขาในวันนั้น  คงไม่ใช่เรื่องง่าย   “เดี๋ยวเธอตามฉันไปเอายาที่สถานีอนามัย” ดุจเดือนบอกกล่าว  เมื่.. ดูเพิ่ม

  แสงแดดยามบ่ายยังเจิดจ้า..สาดส่องทั่วแผ่นน้ำทะเลและขุนเขา จากบริเวณหน้าหาดตรงนี้คือหาดทรายขาวละเอียดที่ทอดตัวยาวเหมือนพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว  ถัดจากตัวหาดทั้งฝั่งซ้ายและขวาเป็นโขดหินสูงชันที่ยากต่อการปีนป่าย  ซ้ำตัวโขดหินทั้งสองฝั่งนั้น  ก็ทอดยาวต่อจากตัวหาดทรายเป็นเส้นโค้งทอดออกไป  ทำให้น่านน้ำทะเลตรงหน้าเป็นเหมือนแอ่งน้ำ  เพราะโขดหินสองข้างมาโอบกั้นไว้ครึ่งหนึ่ง  โขดหินที่เหมือนด่านกั้นบังการรู้.. ดูเพิ่ม

  ซายอก้าวเท้าออกมาข้างหน้าอีกก้าว เริ่มต้นเป็นผู้นำจิตวิญญาณในการพิธีช่วงสำคัญ   ตามด้วยพ่อเฒ่าหมอผี  เรือก่าบางจำลองลำน้อยถูกชาวบ้านผู้ทำหน้าที่ยกขึ้นมาจากพื้นทราย  มีชาวบ้านอีกคนเดินเข้ามาช่วยแบกเรือจำลองน้อยๆนั้น  แล้วทั้งสองก็ก้าวเดินตามหลังร่างของซายอและพ่อเฒ่าปอซอ  เพื่อไปยังหน้าชายหาดที่เรือลำใหญ่จอดรอท่า  ชาวบ้านอีกหลายคนรวมทั้งครอบครัวของมาแล  และครอบครัวของฮารี  ทยอยเดินตามหลังกันเป็นแ.. ดูเพิ่ม

  กว่าฝนฟ้าจะคลายความพิโรธ  ก็เมื่อตะวันเคลื่อนตัวมาอยู่กลางฟ้า หากแต่หมู่เมฆน้อยใหญ่..ก็ยังบดบังแสงจ้าของตะวันอยู่ดี  ดวงตะวันที่เห็นเป็นเพียงเค้าเงาวงกลมรางๆบางๆ หลังแผ่นก้อนเมฆ เหมือนจะยังไม่เป็นใจให้ทำพิธีเท่าไหร่นัก ซายอตัดสินใจเลื่อนทำพิธีลอยเรือออกไป  ไว้ให้ตะวันคล้อยกว่านี้เสียก่อน  เมื่อดูจากทิศทางของเมฆหมอก  ที่กำลังเคลื่อนตัวไปเรื่อยๆ  ไม่ช้าไม่นานเชื่อว่าฟ้าจะกระจ่างเหมือนเดิม คำทำนาย.. ดูเพิ่ม

  สายลมพัด คลื่นทะเล แสงแดดที่แผดจ้าของยามสาย ก้าวล่วงผ่านวัน  ผ่านคืน  จนถึงวันพระจันทร์เต็มดวง บนพื้นทรายหน้าชายหาด  เต็มไปด้วยชาวบ้านมอแกนแห่งเกาะแสงจันทร์มารวมตัวกันจนเต็มล้นบริเวณ  เพื่อร่วมพิธีกรรมประจำปี  พิธีศักดิ์สิทธิ์แห่งชนเผ่าที่สืบทอดความเชื่อมาแต่บรรพบุรุษ  ความเชื่อของผีบรรพบุรุษที่จะปกปักรักษาคุ้มครอง  ช่วยปัดเป่าความชั่วร้ายและสิ่งอัปมงคลต่างๆนานาให้พ้นไปจากพวกเขา  ไม่เคยจางหายไป.. ดูเพิ่ม

  นีลอหันหน้าหนีไม่ตอบคำพี่ชาย  แต่กลับรีบก้าวเท้าลงเรือนไปทันที เสียงพี่ชายร้องไล่เรียกตามหลัง  แต่ไม่มีผลใดๆต่อการเปลี่ยนท่าทีของเด็กสาว  หล่อนเร่งก้าวเท้าเดิน  เดินและเดินตัดผ่านทิวดงมะพร้าว จนมาถึงที่หน้าหาด  หากแต่หลบซ่อนตัวอยู่หลังต้นมะพร้าวใหญ่  จ้องมองภาพบาดใจตรงหน้า  ที่ริมหาดใกล้เรือก่าบางจอดนิ่งของมาแล มาแลยื่นส่งเสื้อสตรีสีสวยที่ซื้อหาจากฝั่งเมือง..ให้หญิงสาวผิวคล้ำวัยดรุณ “มันอาจไม่ใ.. ดูเพิ่ม

  ทันทีที่เห็นหน้าชายหนุ่มเจ้าของเสียงก้าวเท้าหนักๆ  ใบหน้าของละมอยิ้มเต็มยิ้ม   รีบลุกเดินไปหาชายหนุ่มวัยละอ่อนนั้นทันที “กลับมาแต่เมื่อใด มาแล”    ละมอเอ่ยถามระคนดีใจ “กูเพิ่งเอาเรือจอดเทียบหาดเมื่อกี้  น้องสาวกูบอกว่า  แม่-ึงป่วยหนัก  อาการดีขึ้นยัง” มาแลเอ่ยตอบและถามความที่เพิ่งรู้มา ด้วยน้ำคำเป็นห่วง                       สองหนุ่มสาวแสดงความเอื้ออาทรใส่ใจกัน  ไม่สนใจความรู้สึกของคนบางคน.. นี.. ดูเพิ่ม

  “อะไรนะ  มีใครหายไปอีกเหรอพ่อผี” เสียงของละมอดังขึ้น  นึกห่วงใครบางคนของหล่อน  ที่ล่องทะเลหาปลาอยู่ในยามนี้ “เมื่อเช้านี่แม่ไอ้มีดะห์มันมาบอกกู  ว่าไต๋กงเชาว์ที่พาไอ้ดะห์ไปหาปลาที่อินเดีย  มาบอกว่าไอ้ดะห์มันพลาดตกจากเรือหาปลา  หาตัวไม่เจอ” สีหน้าของละมอเหมือนไม่เชื่อคำ  “อีกแล้วเหรอพ่อผี” ซายอมีทีท่าครุ่นคิดในคำบอกกล่าวที่ได้ยิน “กูว่ามันแปลกๆ”    ตั้งแต่ไต๋กงเชาว์  เจ้าของเรือเดินทะเลจากฝั่งเม.. ดูเพิ่ม

  ขุนเขาเขียวทะมึนตระหง่าน..  ตั้งวางเด่นดั่งภาพวาดอยู่กลางเกาะใหญ่ แผ่นน้ำทะเลสีฟ้าครามใส  โอบล้อมเกาะแสงจันทร์นั้นไว้  เหมือนภาพปั้นแต่ง  มากกว่าความจริง.. .. เรือก่าบางลำเล็กแล่นผ่านแผ่นน้ำมุ่งตรงสู่เกาะตรงหน้า  และเมื่อจวนใกล้ถึงริมฝั่งชายหาด  เสียงเครื่องยนต์ของเรือก็เบาลง  จนดับสนิท  เมื่อเรือแน่นิ่งจอดเทียบริมหาด  ซายอและละมอช่วยกันเก็บข้าวของลงจากเรือ  ที่ริมหาดทรายขาวไม่ไกลตา  หญิงสาวคนห.. ดูเพิ่ม

  แสงแห่งอรุณทำให้ซายอรู้สึกตัวตื่น  เมื่อยามฟ้าสว่างมาได้ชั่วครู่ใหญ่.. เหมือนพายุฝนจะจางหายไปแล้วจนสิ้นเมื่อตอนฟ้าจวนสว่าง เพราะ ณ เวลานี้ มีเพียงหยดน้ำเล็กๆ บางๆ เบาๆ ไหลลู่จากหลังคาสังกะสีปีกเดียว  ตกกระทบพื้นหญ้าข้างล่างเป็นระยะ  ซายอกวาดสายตาไปทั่วเพิงพัก  นึกงุนงงอยู่เล็กน้อยเมื่อไม่พบชายฉกรรจ์ทั้งสามคนที่เขาพบเจอเมื่อคืน ..ชายหนุ่มลุกออกจากเพิงพักกวาดสายตาไปไกลจนถึงบริเวณหน้าหาดที่เขาจอดเ.. ดูเพิ่ม

  ใต้เงาของต้นไม้สูงใหญ่บนพื้นดินเบื้องล่างเป็นที่ตั้งของเพิงพักชั่วคราว  และภายใต้หลังคาสังกะสีปีกเดียวนั้น  มีหลอดไฟส่องสว่างจากแรงขับส่งของเครื่องปั่นไฟ  มีชายฉกรรจ์สามคนภายในเพิงพักกำลังจ้องมองการมาเยือนของยิปซีทะเลสองคนพี่น้อง เมื่อพากันก้าวเท้าเดินมาถึงเพิงพักตรงหน้า  เสียงของหนึ่งในชายฉกรรจ์ก็ดังขึ้น “มาหาที่หลบพายุเหรอ  เข้ามาสิ” เสียงเชื้อเชิญอย่างมีไมตรี  ทำให้ทั้งซายอและละมอก้าวเข้าไปใ.. ดูเพิ่ม

ท่ามกลางความมืดมิดแห่งท้องทะเล เสียงฟ้าร้องดังกัมปนาท สายฟ้าฟาดตรงกลางฟ้า  เป็นแสงแวบวับน่าสะพรึงกลัว.. แล้วคลื่นทะเลนั้นเล่า เหมือนช่างจะรุนแรงกว่าหลายค่ำคืนที่ผ่านมา หลายระลอกคลื่นที่กระทบซัดด้านข้างของเรือก่าบาง ทำให้เรือลำนั้นโคลงเคลงเอียงไปมาอยู่หลายหน   เหมือนฝนกำลังจะตก เหมือนพายุกำลังจะมา แต่เหมือนสองชีวิตที่อยู่ในเรือจะนิ่งเฉย เหมือนคือความคุ้นเคย เหมือนคือธรรมชาติแห่งวิถีชีวิต ของเหล่าย.. ดูเพิ่ม