จับโกหก

คนโกหกเก่งไม่ได้มีเครื่องหมายบนหน้า เวลาเริ่มสงสัยว่าใครสักคนกำลังแต่งเรื่องเกี่ยวกับเอกสาร สิ่งที่พลาดกันบ่อยคือรีบจ้องตา ดูมือสั่น ฟังน้ำเสียง หรือจับอาการหลบตา ทั้งที่งานวิจัยด้านการตรวจจับการหลอกลวงพบตรงกันมานานว่า สัญญาณทางสีหน้าและภาษากายไม่ได้แม่นพอจะใช้ฟันธงว่าใครโกหก คนพูดจริงก็ประหม่าได้ ส่วนคนโกหกที่ชำนาญอาจนิ่งมากก็ได้คำว่า พฤติกรรมโกหกเรื้อรัง มักถูกใช้กับรูปแบบการโกหกซ้ำๆ ที่ซับซ้อน.. ดูเพิ่ม

เวลาถามอะไรสักอย่างแล้วอีกฝ่ายกลอกตาขึ้นซ้าย ขึ้นขวา หรือหลบตาแวบหนึ่ง หลายคนจะเริ่มมีเสียงในหัวทันทีว่า “อ้าว กำลังโกหกหรือเปล่า?” เรื่องนี้ดังมากในสายภาษากาย โดยเฉพาะแนวคิดที่ชื่อว่า Eye Accessing Cues หรือถ้าแปลแบบบ้านๆ คือ “ตำแหน่งตาที่บอกว่าสมองกำลังเข้าถึงข้อมูลแบบไหน” ฟังดูเหมือนมีแผนที่ลับในหัวมนุษย์ แค่มองตาก็แยกได้ว่าอีกฝ่ายกำลังนึกภาพจริงจากความจำ หรือกำลังปั้นภ.. ดูเพิ่ม

มีวิธีจับโกหกแบบหนึ่งที่ฟังดูง่ายจนเกือบเหมือนเกม คือให้คนที่กำลังถูกถามเล่าเหตุการณ์ย้อนหลัง จากตอนจบค่อยไล่กลับไปหาตอนเริ่มต้น เช่น แทนที่จะถามว่าออกจากบ้านแล้วไปไหนต่อ ก็ถามว่า ก่อนกลับถึงบ้านเกิดอะไรขึ้น ก่อนหน้านั้นอยู่ตรงไหน แล้วก่อนหน้านั้นคุยกับใคร วิธีนี้ไม่ได้อาศัยการจ้องตา จับมือสั่น หรือมองว่าขากระดิกแปลว่าโกหก แต่มันไปกดปุ่มที่สำคัญกว่า นั่นคือภาระทางความคิด การโกหกไม่ใช่แค่พูดประโยค.. ดูเพิ่ม

เคยไหม...เวลาคุยกับใครแล้วรู้สึกแปลก ๆ เหมือนอีกฝ่ายกำลังปิดบังอะไรบางอย่าง แม้จะยังจับผิดไม่ได้ แต่สัญชาตญาณกลับบอกว่ามีบางอย่างไม่ตรงไปตรงมา หลายคนจึงเริ่มสังเกต "ภาษากาย" เพราะเชื่อว่าร่างกายมักแสดงความจริงออกมา แม้คำพูดจะพยายามปกปิดก็ตาม อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ควรทำความเข้าใจก่อนคือ ไม่มีภาษากายแบบใดที่ใช้ยืนยันได้ 100% ว่าคนคนนั้นกำลังโกหก นักจิตวิทยาและผู้เชี่ยวชาญด้านการสื่อสารต่างเห็นตรงกันว.. ดูเพิ่ม

เชื่อว่าเราทุกคนคงจะคุ้นเคยและรู้จักกับคำว่า “โกหก” เป็นอย่างดี และคงปฏิเสธไม่ได้ว่า ในการดำเนินชีวิตที่ผ่านมา “ไม่เคยโกหกใคร หรือไม่เคยถูกใครโกหกเลย” วันนี้เราลองมาแฉพฤติกรรมของคนโกหก หรือ มาร่วมกันจับพิรุธคนที่กำลังโกหกอยู่ ว่ามีพฤติกรรมหรืออาการที่แสดงออกทางด้านร่างกาย และคำพูดให้เราจับพิรุธได้อย่างไร ซึ่งวิธีการจับพิรุธหรือการจับผิดคนโกหกที่จะนำมาบอกเล่าให้ฟังในที่นี้ เ.. ดูเพิ่ม