ความทรงจำวัยเด็ก

ตู้แช่น้ำอัดลมตามร้านโชห่วยในอดีตไม่ได้มีแค่โค้กกับเป๊ปซี่ แต่ยังมีเครื่องดื่มอีกหลายชื่อที่เคยได้รับความนิยม ก่อนจะค่อย ๆ หายจากชั้นวาง บางแบรนด์กลับมาแล้วหายอีกครั้ง บางแบรนด์เปลี่ยนผู้ทำตลาด และบางชื่อเหลือเพียงขวดเก่ากับความทรงจำของคนที่เคยดื่ม 🥤 1. Kickapoo ขวดเขียวในตำนานที่หายไปนาน Kickapoo Joy Juice เคยเป็นน้ำอัดลมที่คนไทยรุ่นก่อนรู้จัก โดยเฉพาะภาพจำของขวดสีเขียวและรสหวานอมเปรี้ยว ข้อมูลจ.. ดูเพิ่ม

ก่อนนมกล่องจะมีสูตรมากมายเต็มชั้นวาง ร้านค้าสมัยก่อนมีนมพร้อมดื่มให้เลือกไม่กี่ยี่ห้อ เด็กหลายคนคุ้นเคยกับการเจาะหลอดแล้วดื่มระหว่างพักกลางวัน หรือซื้อกลับบ้านจากร้านโชห่วย เมื่อเวลาผ่านไป บางแบรนด์เลิกผลิต บางรุ่นถูกถอดออกจากตลาด และบางชื่อเปลี่ยนมือหรือปรับธุรกิจ จนกล่องที่เคยเห็นทุกวันกลายเป็นของหายาก แต่มีจุดหนึ่งที่ต้องแยกให้ชัด เพราะ หลายชื่อที่คนจำว่า “หายไป” แท้จริงยังมีแบรนด์.. ดูเพิ่ม

เครื่องดื่มใส่ถุงพลาสติกหรือถุงกระดาษมัดยางไม่ได้หายไปสิ้นเชิง แต่ถูกลดบทบาทลงจากการเปลี่ยนแปลงของวิถีชีวิตและเทคโนโลยีบรรจุภัณฑ์ เหตุผลที่เครื่องดื่มใส่ถุงลดน้อยลง พฤติกรรมการสั่งเดลิเวอรี การเติบโตของบริการส่งอาหารทำให้ถุงพลาสติกสู้แก้วซีลฝาไม่ได้ เพราะเสี่ยงต่อการรั่วซึมและหกระหว่างขนส่ง ความสะดวกในชีวิตประจำวัน แก้วพลาสติกตอบโจทย์การใช้งานได้ดีกว่า ทั้งการวางในช่องวางแก้วบนรถ วางบนโต๊ะทำงาน ห.. ดูเพิ่ม

สำหรับเด็กนักเรียนยุคหนึ่ง ช่วงก่อนเปิดเทอมไม่ได้มีแค่การซื้อรองเท้าใหม่ ชุดนักเรียน หรือดินสอแท่งใหม่ครับ แต่ยังมีงานหนึ่งที่มักเกิดขึ้นบนพื้นบ้านหรือโต๊ะกินข้าว กองสมุดใหม่วางเรียงกัน กระดาษสีน้ำตาลแผ่นใหญ่ถูกคลี่ออก มีกรรไกร ไม้บรรทัด เทปใส หรือกาววางอยู่ข้าง ๆ จากนั้นก็เริ่มห่อทีละเล่ม พับมุม เก็บขอบ ติดเทป แล้วเขียนชื่อ ชั้น เลขที่ และวิชาไว้ด้านหน้า สำหรับบางบ้าน ผู้ปกครองเป็นคนห่อให้ บางบ้.. ดูเพิ่ม

เสียงกริ่งเลิกเรียนดังขึ้นเมื่อไร เด็กบางคนไม่ได้รีบกลับบ้านทันที เพราะมีนัดสำคัญรออยู่ที่ลานดิน อุปกรณ์ไม่ได้มีอะไรมาก ลูกแก้วไม่กี่ลูก หลุมเล็ก ๆ บนพื้น และเพื่อนที่พร้อมจะวัดกันว่า ใครแม่นกว่ากัน “ดีดลูกแก้ว” จึงเป็นมากกว่าของเล่นสีสวย ๆ เพราะสำหรับเด็กหลายรุ่น มันคือเกมที่ต้องใช้ทั้งสายตา มือ และความใจเย็น แถมบางวงยังมีกติกาของตัวเองจนคนเล่นใหม่ต้องยืนฟังก่อนว่า วันนี้เล่นกันแบบไห.. ดูเพิ่ม

ถ้าย้อนกลับไปหน้าโรงเรียนในช่วง ยุค 90 ภาพหนึ่งที่หลายคนน่าจะจำได้ คือเด็กนักเรียนถือถุงพลาสติกใสที่มีน้ำอัดลมกับน้ำแข็งอยู่ข้างใน เดินกลับบ้านพร้อมหลอดหนึ่งอันที่เสียบอยู่ตรงกลางถุง ไม่มีแก้วซีลฝา ไม่มีหลอดใหญ่ ไม่มีท็อปปิ้งให้เลือกสารพัด แต่แค่ น้ำหวานเย็น ๆ กับหนังยางหนึ่งเส้น ก็ทำให้เด็กคนหนึ่งมีความสุขได้แล้ว น้ำอัดลมถุงหน้าตาเป็นอย่างไร? รูปแบบที่พบในความทรงจำของคนยุคก่อน คือการนำน้ำอัดลมหร.. ดูเพิ่ม

หากใครเติบโตมาในยุค 90 ถึงต้นปี 2000 จุดหมายปลายทางสูงสุดของการเดินห้างสรรพสินค้ากับครอบครัว ไม่ใช่ร้านกาแฟหรือโซนไอที แต่คือ แผนกของเล่น (Toy Department) บนชั้นบนสุดของห้าง ภาพบรรยากาศเด็กนับสิบชีวิตยืนมุงตู้โชว์ เสียงสาธิตของเล่นจากพนักงาน และกลิ่นไอของพลาสติกใหม่ คือความทรงจำที่เด่นชัด ทว่าเมื่อเวลาผ่านไป ของเล่นยอดฮิตหลายชิ้นกลับค่อยๆ หายไปจากชั้นวางอย่างเงียบเหรียญ นี่คือ 5 ของเล่นระดับตำนาน.. ดูเพิ่ม

ถ้าพูดถึงหนังสือเรียนภาษาไทยที่คนหลายรุ่นยังจำตัวละครได้ ชื่อ มานะ มานี ปิติ ชูใจ น่าจะเป็นหนึ่งในชื่อแรก ๆ ที่ถูกนึกถึง แต่หนังสือชุดนี้ไม่ได้มีแค่เรื่องให้ย้อนวัย เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์แบบเรียนภาษาไทย และวันนี้ยังมีแหล่งออนไลน์ที่รวบรวมหนังสือให้คนกลับไปเปิดอ่านได้อีกครั้ง มานี มานะ คือหนังสืออะไร? ชื่อที่คนคุ้นกันว่า “มานี มานะ” จริง ๆ แล้วเป็นส่วนหนึ่งของชุดแบบเรียน.. ดูเพิ่ม

เมื่อย้อนกลับไปสัก 20-30 ปี ของบางอย่างที่วันนี้ดูธรรมดาจนแทบไม่ทันสังเกต เคยเป็นเทคโนโลยีที่ทำให้คนรู้สึกว่าโลกกำลังเดินทางเข้าสู่อนาคต บางชิ้นราคาแพง บางชิ้นต้องซื้อแยกต่างหาก และบางอย่างแค่มีอยู่ในบ้านก็รู้สึกทันสมัยแล้ว 1. โทรศัพท์มือถือ โทรศัพท์มือถือยุคแรกไม่ได้เล็กและบางเหมือนทุกวันนี้ เครื่องจำนวนมากมีขนาดใหญ่ น้ำหนักมาก และราคาสูงเมื่อเทียบกับรายได้ในสมัยนั้น หน้าที่หลักก็มีเพียงโทรออกแล.. ดูเพิ่ม

ถ้าย้อนกลับไปในยุค 90 ของเล่นไม่ได้มีหน้าจอสัมผัส ไม่มีระบบออนไลน์ และไม่ต้องดาวน์โหลดอะไรทั้งนั้น ความสนุกส่วนใหญ่เริ่มจากการเห็นของเล่นในร้าน เห็นเพื่อนเอามาโรงเรียน หรือเห็นโฆษณาทางโทรทัศน์ แล้วเกิดความคิดง่าย ๆ ขึ้นมาในหัวว่า “อยากได้บ้าง” ของเล่นบางชิ้นไม่ได้ราคาถูกสำหรับเด็ก และบางชิ้นต้องเก็บเงินค่าขนมอยู่นานกว่าจะได้มา แต่ยิ่งอยากได้ก็ยิ่งรู้สึกว่ามันพิเศษ 1. เกมบอย (Game Boy).. ดูเพิ่ม

บ้านของคนสมัยโบราณมีของใช้หลายอย่างที่วันนี้อาจกลายเป็นของแปลกในสายตาเด็ก ๆ ไปแล้ว บางชิ้นหายออกจากบ้านเพราะมีเทคโนโลยีใหม่เข้ามาแทน บางชิ้นยังมีให้เห็นตามบ้านเก่า ร้านของเก่า หรือพิพิธภัณฑ์ แต่สำหรับคนที่เคยใช้ สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เป็นของโบราณอะไรเลย เพราะครั้งหนึ่งมันคือของธรรมดาที่อยู่ในชีวิตประจำวัน ถ้าย้อนกลับไปสัก 30-50 ปี แล้วเปิดประตูบ้านหลังหนึ่งเข้าไป อาจเจอของเหล่านี้อยู่แทบทุกมุม 1. เตา.. ดูเพิ่ม

ถ้าย้อนกลับไปในยุค 90 หลังเสียงกริ่งเลิกเรียนดังขึ้น หน้าโรงเรียนแทบจะเปลี่ยนบรรยากาศทันที เด็กบางคนรีบกลับบ้าน บางคนรอผู้ปกครอง แต่เด็กอีกกลุ่มกำลังเดินตรงไปยังร้านของชำ รถเข็น หรือแผงขายของที่ตั้งอยู่หน้าโรงเรียน เงินค่าขนมในกระเป๋าอาจมีไม่กี่บาท แต่ตัวเลือกตรงหน้ากลับเยอะเหลือเกิน มีทั้งขนมถุงเล็ก ลูกอม หมากฝรั่ง ของทอด ของหวาน และขนมที่ต้องยืนรอคนขายทำสด ๆ จนบางครั้งสิ่งที่ใช้เวลานานที่สุดหลั.. ดูเพิ่ม

ก่อนที่โทรศัพท์มือถือจะกลายเป็นของติดมือ ก่อน YouTube จะมีคลิปให้ดูไม่รู้จบ และก่อนเกมออนไลน์จะทำให้เพื่อนอยู่คนละบ้านก็เล่นด้วยกันได้ แต่เด็กไทยยุค 90 มีสนามเด็กเล่นที่กว้างกว่านั้นมาก บางวันสนามคือหน้าบ้าน บางวันเป็นลานดินข้างโรงเรียน หรือถนนในซอยที่รถยังไม่พลุกพล่านมากนัก ของเล่นบางอย่างซื้อจากร้านค้า แต่หลายอย่างแทบไม่ต้องใช้เงินเลย ขอแค่มีเพื่อน มีพื้นที่ และความคิดสร้างสรรค์นิดหน่อยก็เล่นได.. ดูเพิ่ม

“เขาดิน” ตำนานสวนสัตว์แห่งแรกของไทย จากสวนส่วนพระองค์สู่ความทรงจำของคนหลายรุ่น ถ้าพูดถึง “เขาดิน” คนไทยจำนวนไม่น้อยคงนึกถึงสวนสัตว์กลางกรุงเทพฯ ที่เคยเป็นสถานที่พาครอบครัวไปเที่ยวในวันหยุด สำหรับเด็กหลายยุค เขาดินอาจหมายถึงช้าง ยีราฟ ลิง ฮิปโปโปเตมัส ทะเลสาบ และการเดินเที่ยวท่ามกลางต้นไม้ในพื้นที่ใจกลางเมืองแต่เรื่องของเขาดินไม่ได้เริ่มต้นจากการเป็นสวนสัตว์เลย ก่อนจะมีชื่อ.. ดูเพิ่ม

ถ้าโตมากับเทปคาสเซ็ท ภาพหนึ่งที่คุ้นมากคือหยิบปากกาด้ามหนึ่งมาเสียบรูตรงกลางตลับ แล้วหมุนข้อมือไปเรื่อยๆ บางบ้านใช้ดินสอ บางบ้านมีปากกาด้ามประจำที่รู้กันว่าเสียบแล้วพอดี โดยเฉพาะปากกาทรงเหลี่ยมหรือด้ามที่มีมุมจับกับฟันของแกนม้วนเทปได้ดี จนเกิดความทรงจำร่วมว่า ปากกาบางรุ่นเหมือนถูกสร้างมาเป็นอุปกรณ์เสริมของเทปทั้งที่ผู้ผลิตปากกาไม่ได้ตั้งใจเลย เรื่องนี้ต้องย้อนดูตัวตลับก่อน เทปคาสเซ็ทมีม้วนอยู่สอง.. ดูเพิ่ม

ใครโตทันช่วงปลายยุค 80 ถึงยุค 90 น่าจะจำเสียงจากมุมหนึ่งของห้างได้ทันที ทั้งเสียงปุ่มรัว เสียงคันโยกกระแทก เสียงเกมดังแข่งกัน แล้วก็กลุ่มเด็กยืนล้อมตู้หนึ่งแน่นเป็นพิเศษ เพราะตรงนั้นอาจกำลังมีศึก Street Fighter II ที่คนหนึ่งเล่นค้างอยู่ ส่วนอีกหลายคนถือเหรียญ 10 บาทรอคิวแบบใจจดใจจ่อ ภาพจำของตู้เกมอาเขตยุคนั้นไม่เหมือนการเล่นเกมที่บ้านเลย ที่บ้านแพ้แล้วก็กดเริ่มใหม่ได้ แต่หน้าตู้เกม ทุกครั้งที่แพ้.. ดูเพิ่ม

ใครทันช่วงที่ห้างยังมีโซนเกมเสียงดังลั่น น่าจะจำบรรยากาศแบบนี้ได้ดี เดินยังไม่ถึงร้านก็ได้ยินเสียงปุ่มกระแทกแป๊กๆ เสียงคันโยกกึกกัก ตามด้วยเสียงจากตู้เกมสารพัดเครื่อง พอเดินเข้าไปใกล้ สิ่งที่เห็นประจำคือเด็กหลายคนยืนล้อมตู้เดียว บางคนเล่น บางคนเกาะขอบตู้ดู บางคนกำเหรียญสิบไว้ในมือ รอว่าเมื่อไรจะถึงตาตัวเอง ตู้ที่คนมุงหนักๆ หนีไม่พ้นเกมต่อสู้ โดยเฉพาะ Street Fighter II ซึ่งดังระดับเปลี่ยนภาพของร้า.. ดูเพิ่ม

ลองนึกย้อนกลับไปตอนเราอายุ 4–6 ขวบดูสักครั้ง... มีเก้าอี้ตัวหนึ่งที่เราเคยบอกว่า “ห้ามนั่งนะ เพื่อนเรานั่งอยู่” หรือมีตุ๊กตาตัวโปรดที่ต้องวางไว้ข้างหมอนทุกคืน เพราะถ้าขาดมันไป โลกในวันนั้นเหมือนจะไม่สมบูรณ์ บางคนถึงขั้นมี “เพื่อน” ที่ไม่มีใครมองเห็น พูดคุยด้วย เล่นด้วย หรือแม้แต่ทะเลาะกันเป็นเรื่องเป็นราว ฟังดูเหมือนเรื่องประหลาด แต่จริงๆ แล้ว เพื่อนในจินตนาการ หรือ I.. ดูเพิ่ม