ความดื้อ

ถือไหวอยู่ เดี๋ยวก็จ่ายเงินแล้ว ประโยคนี้น่าจะเคยโผล่ในหัวตอนเดินซูเปอร์มาร์เก็ต มือซ้ายมีนม ขนมปัง น้ำยาล้างจาน มือขวาหนีบไข่กับถุงกาแฟ ส่วนแขนยังพยายามกอดทิชชูอีกแพ็ก ทั้งที่ตะกร้าอยู่ห่างไปไม่กี่สิบเมตร แต่สมองกลับเลือกทรมานตัวเองต่อแบบหน้าตาเฉยเรื่องนี้ไม่ได้มีแค่ความขี้เกียจ แต่มันเป็นผลรวมของการประเมินพลาด ความเฉื่อยทางพฤติกรรม และการไม่อยากย้อนกลับไปแก้แผนเดิมตอนเดินเข้าร้าน สมองมักตั้งแผน.. ดูเพิ่ม