คนไร้ญาติ ศาลาคอยรถ
ที่อยู่ของฉันคือศาลาริมทาง
วรรณกรรมเพื่อชีวิต เรื่องราวของเด็กหนุ่มผู้ไร้บ้านและความหวังที่ยังไม่ดับสูญ 1. เด็กหนุ่มผู้มาเยือนยามค่ำคืน ไม่มีใครรู้ว่าเด็กหนุ่มคนนั้นชื่ออะไร ไม่มีใครรู้ว่าเขามาจากจังหวัดไหน และไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าเหตุใดชายหนุ่มวัยประมาณยี่สิบปีจึงต้องใช้ศาลาริมทางเล็ก ๆ ริมถนนเป็นที่หลับนอน ทั้งที่ศาลาแห่งนั้นไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นบ้านของใคร หากแต่สร้างไว้สำหรับผู้คนที่เดินทางผ่านไปมาได้หยุดพักหลบแดด.. ดูเพิ่ม