คนโกหกเรื้อรัง

คนโกหกเก่งไม่ได้มีเครื่องหมายบนหน้า เวลาเริ่มสงสัยว่าใครสักคนกำลังแต่งเรื่องเกี่ยวกับเอกสาร สิ่งที่พลาดกันบ่อยคือรีบจ้องตา ดูมือสั่น ฟังน้ำเสียง หรือจับอาการหลบตา ทั้งที่งานวิจัยด้านการตรวจจับการหลอกลวงพบตรงกันมานานว่า สัญญาณทางสีหน้าและภาษากายไม่ได้แม่นพอจะใช้ฟันธงว่าใครโกหก คนพูดจริงก็ประหม่าได้ ส่วนคนโกหกที่ชำนาญอาจนิ่งมากก็ได้คำว่า พฤติกรรมโกหกเรื้อรัง มักถูกใช้กับรูปแบบการโกหกซ้ำๆ ที่ซับซ้อน.. ดูเพิ่ม