การสบตา

สบตากันเพียงไม่กี่วินาที ทำไมสมองถึงเริ่ม “คิดไปไกล” เคยมั้ย... กำลังนั่งรถไฟฟ้า เดินริมถนน หรือนั่งในร้านกาแฟ แล้วบังเอิญสายตาไปประสานกับคนแปลกหน้าเข้าอย่างจัง เสี้ยววินาทีแรกอาจเป็นเพียงความบังเอิญ แต่หากทั้งสองฝ่ายยังไม่ละสายตา ความรู้สึกเกร็ง ประดักประเดิด หรือกดดันแปลก ๆ ก็อาจเกิดขึ้นทันที เรื่องนี้ไม่ได้มีแค่ความเขินอาย เพราะการสบตาเป็นสัญญาณทางสังคมที่สมองให้ความสำคัญเป็นพิเศษ .. ดูเพิ่ม

ภาพนี้เกิดขึ้นแทบทุกวันตามทางเท้า ซอย หรือหน้าร้านสะดวกซื้อ เดินสวนกับแมวที่นั่งอยู่ข้างกำแพงก็เผลอยิ้มให้ บางครั้งเสียงยังเปลี่ยนเป็นโทนสูงนุ่มทันทีว่า “ไปไหนมาเนี่ย” แต่พออีกไม่กี่วินาทีต้องเดินสวนกับคนที่ไม่รู้จัก สีหน้ากลับนิ่ง สายตาเลื่อนไปมองพื้นหรือมองตรงข้างหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ความแตกต่างไม่ได้แปลว่ามนุษย์ชอบสัตว์มากกว่ามนุษย์เสมอไป จุดสำคัญคือสมองประเมิน “ความเส.. ดูเพิ่ม

เคยสงสัยไหมครับว่า คนที่กำลังคุยกับเราอยู่พูดความจริงทั้งหมด หรือกำลังปิดบังอะไรบางอย่างไว้? แม้คำพูดจะถูกคิดและกลั่นกรองก่อนพูดออกมาได้ แต่สีหน้า ท่าทาง และจังหวะการตอบอาจสะท้อนความเครียด ความกังวล หรือความไม่สบายใจที่เจ้าตัวกำลังรู้สึกอยู่โดยไม่ตั้งใจ อย่างไรก็ตาม ต้องทำความเข้าใจก่อนว่า ไม่มีภาษากายท่าใดที่ยืนยันได้แน่นอนว่าใครกำลังโกหก การหลบตา แตะหน้า หรือนั่งตัวเกร็ง อาจเกิดจากความประหม่า ค.. ดูเพิ่ม