การยึดมั่น

กำหนดรู้ทุกข์ให้ถูกหน้าที่ แล้วจะเห็นว่าหลายสิ่งไม่เคยเป็นของเราตั้งแต่แรก
ทุกข์ไม่ได้มีไว้ให้เกลียด แต่มันมีไว้ให้รู้ เวลามีเรื่องหนักเข้ามา ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นแทบอัตโนมัติคืออยากให้มันหายเร็วๆ อยากเลิกคิด อยากหนีความรู้สึก หรือพยายามบังคับใจให้สงบ แต่ถ้ามองตามหลักอริยสัจ หน้าที่ต่อ “ทุกข์” ไม่ใช่การรีบกำจัดมัน พระพุทธศาสนาวางหน้าที่ไว้ชัดว่า ทุกข์ควรกำหนดรู้ ส่วนสิ่งที่ควรละคือสมุทัยหรือตัณหาตรงนี้ต่างกันนิดเดียวในภาษา แต่ต่างกันมากตอนเอาไปใช้จริงปวดก็รู้.. ดูเพิ่ม