การปล่อยวาง

อุเบกขาไม่ใช่ความเฉยชา เมื่อใจวางเป็นกลาง ความสุขแบบไม่ต้องฝืนจึงค่อยๆ เกิดขึ้น
อุเบกขาไม่ใช่การไม่รู้สึก แต่มันคือการไม่ถูกความรู้สึกลากไป เวลาเจอเรื่องถูกใจ ใจก็อยากเก็บไว้ให้นานที่สุด พอเจอเรื่องขัดใจ ใจก็รีบผลักออกทันที ชีวิตเลยเหมือนถูกดึงซ้ายดึงขวาทั้งวัน จุดที่น่าสนใจของคำว่า อุเบกขา คือไม่ได้สอนให้กลายเป็นคนชา ไม่สนใคร หรือทำเหมือนทุกเรื่องไม่มีความหมาย แต่เป็นสภาพใจที่เห็นสิ่งต่างๆ ตามที่มันกำลังเป็น แล้วไม่รีบเติมความอยาก ความเกลียด หรือความกลัวลงไปจนเรื่องนั้นหนัก.. ดูเพิ่ม

ทำไมคนเราถึงติดอยู่กับอดีต
เคยสังเกตไหม บางคนยังจำเรื่องเมื่อสิบปีก่อนได้ละเอียดกว่าวันหยุดเมื่ออาทิตย์ที่แล้วอีก จำได้ว่าใครพูดอะไร ใครทำอะไร เพลงไหนเคยเปิดตอนช่วงนั้น หรือแม้แต่กลิ่นของสถานที่เก่า ๆ ก็ยังลอยกลับมาในหัวได้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน มนุษย์เรานี่แปลกดี เรื่องที่อยากลืมบางทีกลับจำแม่น ส่วนเรื่องที่ควรจำกลับหายไปเฉย ๆ สมองเหมือนมีระบบคัดเลือกของตัวเอง บางครั้งก็เลือกเก็บเรื่องที่ทำให้ใจสะเทือนเอาไว้ราวกับเป็.. ดูเพิ่ม

ทำไมเรายังลืมคนเก่าไม่ได้ ทั้งที่ความสัมพันธ์จบไปนานแล้ว
เคยไหม เวลาผ่านไปนานแล้ว แต่บางช่วงเวลาเรายังนึกถึงคนคนหนึ่งอยู่เสมอ เพลงบางเพลง สถานที่บางแห่ง หรือคำพูดบางคำ กลับทำให้ภาพของเขากลับมาในความทรงจำอีกครั้ง ทั้งที่เรารู้ดีว่า ความสัมพันธ์นั้นจบลงไปแล้ว คำถามคือ ทำไมเราถึงยังลืมคนเก่าไม่ได้? ความจริงแล้ว การลืมใครสักคนไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของ “หัวใจ” แต่ยังเกี่ยวข้องกับความทรงจำ ความผูกพัน ความเคยชิน และความรู้สึกที่เคยเกิดขึ้นระหว่างคน.. ดูเพิ่ม